Translated has no connection with the authors of this page and is not responsible for its content. View original page	Lingobot Home
What you are seeing is the cache version of a page that has been translated automatically

Apen

Er zijn minstens 145 het leven soorten van suborder Anthropoidea.  Meer dan 90% van hen zijn apen. De het blijven soorten zijn apen en mensen.  Anthropoids (leden van suborder Anthropoidea) zijn de meest succesvole primaten in het bevolken van de aarde geweest.  Zij zijn over het algemeen groter, intelligenter, en hebben meer hoogontwikkelde ogen dan prosimians.

Er zijn twee verschillende infraorders van Anthropoidea die onafhankelijke van elkaar minstens 30.000.000 jaar hebben geëvolueerdn.  Zij zijn Platyrrhini(de Nieuwe apen van de Wereld) en Catarrhini(de Oude apen, de apen, en de mensen van de Wereld).  Deze twee diverse groepen soorten kunnen van elkaar worden onderscheiden het gemakkelijkst gebaseerd op de vorm van hun neuzen en door het aantal specifieke types van tanden.

De platyrrhineneus (op de linkerzijde hieronder) is vrij vlak met enigszins zijdelings ontwerpende neusgaten die door een breed septum worden gescheiden.  In tegenstelling, heeft decatarrhineneus (op het recht hieronder) benedenwaartsere het ontwerpen neusgaten die door een klein septum worden gescheiden.

De vergelijking van de neus van een (verlaten) keizertamarin en een zwarte (juiste) macaque van Celebes

Alle primaten hebben hoofdzakelijk de zelfde soorten gespecialiseerde zoogdiertanden die aan het eten van een grote verscheidenheid van voedsel worden aangepast.  Beginnend bij de voorzijde, heeft elk kwadrant van de mond 2 incisors, 1 hoektand, en variërende aantallen premolars en kiezen.  Incisors worden gebruikt als schaar voor het nipping van stukken van voedsel.  De gerichte hoektanden zijn voor het doordringen en tearing.  Premolars en de kiezen, met hun cusps, worden gebruikt om voedsel te malen en te breken.  In platyrrhinesoorten, zijn er 3 premolars en 2 of 3 kiezen.  Dit resulteert in een tandformule van 2.1.3.2 of 2.1.3.3.  In tegenstelling, hebben alle catarrhines 2 premolars en 3 kiezen, makend een tandformule van 2.1.2.3.  De hieronder getoonde chimpansee is een Oude Wereld antropoide soorten en bijgevolg heeft een catarrhine tandformule.

2.1.2.3 van Catarrhine tandformule  (gemeenschappelijke chimpansee)

Alle Oude apen, apen, en mensen van de Wereld delen deze 2.1.2.3 tandformule.  Dit niet alleen plaatst ons behalve de Nieuwe apen van de Wereld en prosimians, maar het wijst ook op de evolutieve nabijheid van de Oude antropoide soorten van de Wereld.  Door vergelijking, is de algemene placental zoogdier tandformule 3.1.4.3.

	De apen van Patas in een Afrikaan   weide milieu

Naast deze verschillen, zijn de Nieuwe apen van de Wereld bijna boom uitsluitend en de meesten van hen zijn kleiner dan Oude de aapsoorten van de Wereld.  Sommige Oude apen en apen van de Wereld zijn semi-aards.  Als u een groep die apen ziet terloops in een weidemilieu rondwandelt (als die getoond op het recht), kunt u zeker zijn dat zij van de Oude Wereld zijn.

Veel van de grotere Nieuwe apen van de Wereld hebben prehensile, of het begrijpen, staarten die om als sterke „derde handen“ voor holding op takken kunnen worden gebruikt en hun organismen steunen.  Geen van de Oude apen of de apen van de Wereld heeft dit vermogen.

Vele soorten van de Oude apen van de Wereld hebben ischial callosities, of hairless verharde stootkussens, op hun achterdelen die aanpassingen kunnen zijn voor lange periodes van zitting of slaap op ruwe takken en rotsen.  Deze trek wordt gedeeld door de kleine apen van Zuidoost-Azië (gibbons en siamangs).  Nochtans, hebben de Nieuwe apen van de Wereld het niet.

	Vrouwelijke hamadryasbaviaan binnen estrus (neem nota van de seksuele huid)

In sommige soorten van de de Oude apen en apen van de Wereld, hebben de volwassen wijfjes seksuele huiden of zwelling, die bijna hairless grote gezwelde flarden van huid rond het genitale gebied zijn die zeer prominent worden wanneer zij in estrus zijn.  Deze gebieden zwellen met vloeistoffen en draaien helder roze of rood toe te schrijven aan hormonale veranderingen die als voorbereiding op ovulatie voorkomen.  De seksuele huid produceert ook geuren die mannetjes van de soorten opwekken. Zij worden hoogst aandachtig op dit ogenblik aan de wijfjes.  In het geval van olijfbavianen, zijn de mannetjes het meest aangetrokken naar wijfjes met de grootste seksuele huidzwelling.  Die wijfjes neigen om babys vaker te hebben en later de genen voor dit indrukwekkende signaal van seksuele bereidheid door te geven.

 

Vorig Onderwerp

Terugkeer naar Menu

De Quiz van de praktijk

De nieuwe Apen van de Wereld

Deze pagina werd het laatst bijgewerkt op Vrijdag, 01 Juli, 2005.
Auteursrecht © 1998-2005 door Dennis O'Neil. Alle voorgebe*houde rechten.
De Kredieten van de illustratie