Anime
Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
Inhoud |
Anime (ア ニ メ?), wat voor de Engelse woordanimatie kort is, in de westerse wereld verwijst het meest algemeen naar het middel van animatie uit Japan, met distinctieve karakter en als achtergrond esthetica die het visueel behalve andere vormen van animatie plaatst (b.v. de films van Walt Disney, Warner Bros. korte beeldverhalen). In Japan, wordt het woord anime gebruikt om naar alle vormen van geanimeerde film van rond de wereld te verwijzen. Terwijl wat anime volledig hand-drawn is, zijn de animatietechnieken met computer, de laatste jaren vrij gemeenschappelijk. Storylines is typisch fictief; voorbeelden die van anime de meeste belangrijke genres van fictie vertegenwoordigen er bestaan. Anime is uitzending op televisie, die op media zoals DVD en VHS wordt verdeeld, of inbegrepen in computer en videospelletjes. Anime wordt vaak door Japanse comics beïnvloed die als manga wordt bekend. Sommige animestorylines zijn aangepast in levende actiefilms en televisiereeksen.
Geschiedenis
De geschiedenis van anime begint bij het begin van de 20ste eeuw, toen de Japanse filmmakers met de animatietechnieken experimenteerden die in Frankrijk, Duitsland, Verenigde Staten en Rusland werden onderzocht. Tijdens de jaren '70 die, anime verder ontwikkeld, scheiden van zijn wortels, en unieke genres zoals mecha ontwikkelen. In de jaren '80, werd anime goedgekeurd in de heersende stroming in Japan, en ervoer een boom in productie. De mid-to-late 'jaren '90, in 2000s, zagen een verhoogde goedkeuring van anime in markten overzee.
Terminologie
De Japanse termijn voor animatie is ア ニ メ ー シ ョ ン (animēshon, uitgesproken: /ɑnimeːʃon/), die in katakana wordt geschreven. Het is een directe transcriptie en re-geleend loanword van de Engelse term „animatie“, niettemin er bestaat een theorie dat het woord uit Franse geanimeerde animé (, „ah nee MEI“) of „les dessins animés“ (geanimeerde tekeningen) komt. De Japanse termijn wordt afgekort als ア ニ メ (anime, uitgesproken: /ɑnime/). Zowel zijn de originele als afgekorte vormen geldig en verwisselbaar in Japanner, maar zoals zou kunnen worden verwacht de afgekorte vorm meer in het algemeen wordt gebruikt.
Zoals met een paar andere Japanse woorden zoals Pokémon en Kobo Abé, anime soms wordt gespeld als animé in het Engels met een scherp accent over definitief e om de lezer in te lassen dat de brief zoals [e] wordt uitgesproken.
In Japan, is de termijn brede, en specificeert de natie van een animatie van oorsprong of stijl niet. In Engelstalige landen wordt het woord gebruikt gewoonlijk slechts om naar geanimeerde programmering van Japanse oorsprong te verwijzen. Nochtans, worden de nietJapanse werken soms geroepen anime als zij stilistisch van de Japanse animatie lenen.
Syntaxis en de morfologie
Anime kan worden gebruikt aangezien een soortnaam, „u anime?“ let op of als suppletive bijvoeglijk naamwoord, „Anime Guyver is verschillend van movie Guyver.“ Het kan ook als massazelfstandig naamwoord, zoals in „worden gebruikt Hoeveel anime verzameld u?“ heeft en is daarom nooit pluralized „animes“ (de zelfstandige naamwoorden zijn nooit pluralized in Japanner). Nochtans, in andere talen waar anime als leningswoord is goedgekeurd, wordt het soms gebruikt als tellingszelfstandig naamwoord in enkelvoud en in meervoud zoals in Deense „tror Jeg, jeg vil Seen anime“ („ik denk ik op een anime“) zal letten en Hvor mange anime'er har du nu?“ („Hoeveel anime u nu hebt? “).
Synoniemen
Anime wordt soms bedoeld door portmanteau Japanimation, maar deze termijn is in disuse gevallen. Japanimation zag het meeste gebruik tijdens de jaren '70 en de jaren '80, die ruim uit de eerste en tweede golven van animefandom bestaan, en had gebruik omhoog tot vóór de medio-jaren '90 anime heropleving voortgezet. In het algemeen, verschijnt de termijn nu slechts in nostalgische contexten. De termijn is veel meer algemeen gebruikt binnen Japan om naar binnenlandse animatie te verwijzen. Aangezien anime of animēshon wordt gebruikt om alle vormen van animatie te beschrijven, wordt Japanimation gebruikt om het Japanse werk van dat van de rest van de wereld te onderscheiden.
In recentere jaren, anime ook vaak is bedoeld als manga in Europese landen, een praktijk die uit het Japanse gebruik kan stammen: In Japan, kan manga naar zowel animatie als comics (hoewel het gebruik van manga om naar animatie te verwijzen tot niet-ventilators meestal beperkt is) verwijzen. Onder Engelse sprekers, heeft manga gewoonlijk de striktere betekenis van „Japanse comics“. Een afwisselende verklaring is dat het aan de bekendheid van Manga Vermaak, een verdeler van anime aan de V.S. en Britse markten toe te schrijven is. Omdat het Vermaak Manga in het UK voortkwam is het gebruik van de termijn gemeenschappelijk buiten Japan.
Kenmerken
Anime kenmerkt een grote verscheidenheid van artistieke stijlen die van kunstenaar aan kunstenaar variëren en door gedetailleerde achtergronden en gestileerde karakters in een verscheidenheid van verschillende montages en storylines gekenmerkt, die op een brede waaier van publiek worden gericht.
Genres
Anime heeft vele genres, met zo velen zoals traditionele, levende actiebioskoop. Dergelijke genres omvatten actie, avontuur, de verhalen van kinderen, komedie, drama, erotica (hentai), middeleeuwse fantasie, geheime/verschrikkings, Romaanse, en wetenschapsfictie.
De meesten anime omvat inhoud van verscheidene verschillende genres, evenals een verscheidenheid van thematische elementen. Dit kan het categoriseren van sommige zeer moeilijke titels maken. Een show kan een schijnbaar eenvoudig oppervlakteperceel hebben, maar kan tezelfdertijd een veel complexere, diepere storyline en een karakterontwikkeling kenmerken. Het is niet ongewoon want een sterk actie anime themed om Romaans humeur, en zelfs scherpe sociale commentaar ook te impliceren. Het zelfde kan op Romaans worden toegepast themed anime in zoverre dat het een sterk actieelement kan impliceren.
Genres en benoemingen die voor anime en manga specifiek zijn:
- (Voor andere mogelijke genres, zie lijst van movie genres.)
- Bishōjo: Japanner voor „mooi meisje“, algemene termijn die kan worden gebruikt om om het even welke anime te beschrijven die mooie meisjeskarakters, bijvoorbeeld Magische Ridder Rayearth kenmerkt
- Bishōnen: Japanner voor „mooie jongens“ algemene termijn die kan worden gebruikt om om het even welke anime te beschrijven die „mooie“ en elegante jongens en mensen, bijvoorbeeld Fushigi Yūgi kenmerkt
- Ecchi: Voortgekomen uit de uitspraak van de brief „h“. Japanner voor „onfatsoenlijke sexuality“. Bevat mild seksueel humeur, en wat bijvoorbeeld Liefde Hina van de ventilatordienst.
- Hentai: Japanner voor „abnormaal“ of „vervormd“, en gebruikt door Westelijk Publiek om naar pornographic anime of erotica te verwijzen. Nochtans, in Japan is de termijn die wordt gebruikt om naar het zelfde materiaal te verwijzen typisch Poruno of Ero. Voorbeeld: Het Blauwe Meisje van La.
- Josei: Japanner voor „jonge vrouw“, dit is anime of manga die wordt gericht op jonge vrouwen, en is één van de zeldzaamste vormen. Voorbeeld: NANA.
- Kodomo: Japanner voor „kind“, dit is anime of manga die wordt gericht op jonge kinderen, bijvoorbeeld Doraemon.
- Mecha: Anime of manga die reuzerobots, voorbeeld Mobiel Kostuum Gundam kenmerken.
- Moé: Anime of manga die karakters kenmerken die, bijvoorbeeld Weinig Fairy van de Sneeuw Suiker uiterst perky of leuk zijn.
- Progressief: De „films van de kunst“ of uiterst gestileerde anime, bijvoorbeeld Stemmen van een Verre Ster.
- Seinen: Anime of manga die bij tiener of jonge mannelijke volwassenen wordt gericht, bijvoorbeeld Oh Mijn Godin!.
- Sentai/Super Sentai: Het letterlijk „vechtende team“ in Japanner, verwijst naar om het even welke show die een superheroteam, bijvoorbeeld Cyborg 009 impliceert.
- Shōjo: Japanner voor „jonge dame“ of „weinig meisje“, verwijst naar anime of manga die bij meisjes wordt gericht, bijvoorbeeld de Mand van Vruchten.
- Shōjo van Mahō: Subgenre van shōjo die voor wordt gekend de verhalen van het „Magische Meisje“, bijvoorbeeld de Maan van de Zeeman.
- Shōnen: Japanner voor „jongens“, Shōnen is als Seinen, maar verwijst naar anime of manga die bij jongere jongens wordt gericht, bijvoorbeeld Dragon Ball Z.
- Mahō shōnen: Mannetje gelijkwaardig van Mahō Shōjo, bijvoorbeeld DNAngel.
- Shōjo-Ai/yuri: Japanner voor „meisje-liefde“, verwijst naar anime of manga die zich op liefde en Romaans tussen vrouwelijke karakters, bijvoorbeeld Revolutionair Meisje Utena concentreert.
- Shōnen-Ai/yaoi: Japanner voor „jongen-liefde“, verwijst naar anime of manga die zich op liefde en Romaans tussen mannelijke karakters concentreert. Deze termijn wordt geleidelijk geëlimineerdt in Japan toe te schrijven aan verwijzingen naar pedofilie, en bij term de „Liefde van Jongens“ (BL) vervangen. Een voorbeeld van deze stijl is Gravitatie.
Sommige animetitels worden geschreven voor een zeer specifiek publiek, nog smaller dan hierboven beschreven die. Bijvoorbeeld, betreffen Aanvankelijke D, de Middernacht Wangan en de éX-bestuurder straat die en auto het stemmen rent. Ashita Geen Joe is over het in dozen doen. Het Team van het Meisje van Hanaukyo is gebaseerd op de Franse meisjefantasie.
Onlangs, had het Nationale Centrum van de Coördinatie van de Benutting van het Kind van Canada verkeerd al anime als „hentai“ geclassificeerd, gevend een ongepaste indruk van de inhoud van meeste anime en mangareeks. De klachten over de tevreden en ongepaste van het artikel citaten veroorzaakten NCECC om de citaten maar niet de inhoud te herzien.
Muziek
Het gebruiksmuziek van Anime als belangrijk artistiek hulpmiddel. De sound-tracks van Anime zijn grote zaken in Japan, en zijn vaak tijden die de gelijkaardige vraag als pop albums van het grafiekbovenste laagje zijn samengekomen. Het is om deze reden dat anime de muziek door „a-Lijst“ musici, sterren, en componisten vaak samengesteld en uitgevoerd is. De reeksen van Anime met het openen van kredieten gebruiken het openingsthemalied als snelle inleiding voor de show. Het frequentste gebruik van muziek in Anime is achtergrondmuziek of BGM. BGM wordt gebruikt om de toon van een bepaalde scène te plaatsen, bijvoorbeeld wordt het Ontstaan de „Beslissende Slag“ van het Neon van Evangelion gespeeld wanneer de karakters slagvoorbereidingen maken en het zware trommel slaat en een militaristic stijl kenmerkt die de spanning van de scène en de wenken bij de actie benadrukt te volgen.
Het themalied (dat ook als Openingslied wordt bedoeld of dat als OP wordt afgekort) past gewoonlijk de algemene toon van de show aan, en dient om de kijker die over het aanstaande programma wordt opgewekt te krijgen. De liederen van het tussenvoegsel en het einde van liederen (afgekorte ED) maken vaak commentaar over het perceel of het programma als geheel, en zijn vaak tijden die worden gebruikt om een bijzonder belangrijke scène te benadrukken. Het openen van en het einde van thema's, evenals tussenvoegselliederen, worden vaak uitgevoerd door populaire musici of de Japanse idolen, zo op deze wijze, liederen worden een zeer belangrijke component van een animeprogramma. Naast de thema's, geeft seiyū (Japanse termijn voor voiceactors) voor een specifieke anime ook vaak CD voor hun karakter, genoemd vrij de Albums van het Beeld. Ondanks het woord „beeld“ in de CD naam, bevat het muziek en/of slechts „stemberichten“ (waar seiyū met het publiek of over zich) spreekt, makend de luisteraar denken dat het karakter hem/zelf zingt. Een ander type van CDs Anime versie is CD van het Drama, die liederen en sporen kenmerkt die van seiyū gebruik maakt om een verhaal, vaak niet te vertellen inbegrepen in belangrijkste anime.
Het proces van de animatie
Technieken
De tekeningsstijl die in anime wordt gebruikt die voor televisie wordt gecreërd is averechts aan het animatieproces. De animestijl heeft een nadruk op detail dat later tot moeilijkheid met het ontmoeten van productieprogramma's en begrotingen leidt, die in tegenstelling tot animatiestijlen is die ontwerpethiek hebben dat eenvoud beklemtoont. Aldus, heeft de animestijl een filosofie van het toepassen van meer inspanning in elk van een paar tekeningen dan minder inspanning in één van velen.
Osamu Tezuka paste en vereenvoudigde vele Disney animatievoorschriften aan om de begrotingskosten en het aantal kaders in de productie te drukken. Dit was bedoeld een tijdelijke maatregel te zijn om hem toe te staan om één episode elke week met een onervaren animatiepersoneel te veroorzaken. Sommige animators in Japan overwinnen productiebegrotingen door verschillende technieken te gebruiken dan Disney of de oude methodes Tezuka/Otsuka om te animeren anime. wegens verlaagd kadertarief, worden verscheidene nog schoten en het scrollen achtergronden, scènes gecreërd met een grotere nadruk op kwaliteit dan de rest van de productie. De animator Yasuo Ōtsuka was een pionier van deze techniek. De directeuren zoals Hiroyuki Imaishi (Honing Cutey, Dode Bladeren) vereenvoudigen achtergronden zodat meer aandacht aan karakteranimatie kan worden besteed. Andere animators zoals Tatsuyuki Tanaka (in Koji de Eeuwige Familie van Minamoto in het bijzonder) gebruiken pompoen en rek, een animatietechniek niet die vaak door Japanse animators wordt gebruikt; Tanaka maakt andere kortere weg om dit te compenseren. De studio's van Anime gebruiken technieken om zo weinig nieuwe animatie te trekken mogelijk zoals het gebruiken van dialoog die slechts het animeren monden terwijl de rest van het scherm absoluut onveranderd blijft impliceert, een techniek vertrouwd aan Westelijke animatiestijlen.
Sommige hoog-in de begroting opgenomen televisie en OVA (Originele VideoAnimatie) reeksen onthouden zich ook van de kortere weg die in het meeste andere anime wordt gevonden. De klassieke films, zoals die omhoog geproduceerd door Toei Animation tot het midden van de jaren '60, en de recente grote begrotingsfilms, zoals die geproduceerd door de enorm succesvolle Studio Ghibli hebben veel hogere productiebegrotingen, wegens hun voorzien succes op het bespreekbureau.
Een ander uniek aspect van anime niet dat in andere commerciële animatiemarkten is wordt gevonden het gebrek aan een leidinggevend systeem. De productie van de animatie neigt om zich aan een vastgestelde stijl door de directeur of animatiedirecteur te houden. In Japan om te beginnen met de animatie stond directeur Yoshinori Kanada (als middel om tijd en geld te besparen) elke animator toe om hun eigen individuele stijl aan het werk te brengen. Een voorbeeld van dit is Hakkenden die constant het verplaatsen van stijlen van animatie van episode aan episode toonde, die op de belangrijkste animator worden gebaseerd die aan die bepaalde episode werkte.
Sommige nietJapanse beeldverhalen beginnen om heersende stromings anime kortere weg op te nemen en de symbolen in een poging op bestaande anime ventilators een beroep te doen, snijden kosten, en soms eenvoudig wegens de eigen rente van scheppers in anime.
Stijl
Terwijl de verschillende titels en de verschillende kunstenaars hun eigen unieke artistieke stijlen hebben, zijn vele stilistische elementen gemeenschappelijk voor het punt dat zij zoals definitief zijnd van anime in het algemeen, beschreven geworden en heeft namen van hun gegeven. Een gemeenschappelijke stijl is de grote ogenstijl die op vele animekarakters wordt getrokken, die aan de invloed van Osamu Tezuka worden gecrediteerd, die door de overdreven eigenschappen van Amerikaanse beeldverhaalkarakters zoals Muis Betty Boop en Mickey en van Bambi van Disney werd geïnspireerds. Tezuka vond dat de grote ogenstijl zijn karakters toestond om emotiesuitdrukkingen duidelijk te tonen. De culturele antropologen Matte Doorn debatteert dat de Japanse animators en het publiek inherent dergelijke gestileerde ogen niet min of meer buitenlands waarnemen. [1] toen Tezuka begon trekkend Lint geen Kishi, overdreef eerste manga die specifiek bij jonge meisjes, Tezuka wordt gericht verder de grootte van de ogen van de karakters. Door Lint geen Kishi, Tezuka plaatste namelijk een stilistisch malplaatje dat de recentere shōjokunstenaars neigden om te volgen. Een andere misvormde variatie van deze stijl is „chibi“ of „super“; welk reusachtige ogen, gewoonlijk een vergroot hoofd, en klein lichaam kenmerken.
Andere stilistische elementen zijn eveneens gemeenschappelijk; vaak in comedic anime, zullen de karakters die geschokt of verrast zijn een „gezichtsfout“ uitvoeren, waarin zij een uiterst overdreven uitdrukking tonen. De boze karakters kunnen een „ader“ tentoonstellen of „stressmark“ effect, waar de lijnen die doende zwellen aders vertegenwoordigen op hun voorhoofd zullen verschijnen. De boze vrouwen zullen nergens een houten hamer van soms bijeenroepen en zullen iemand met het slaan, die tot het concept Hammerspace leidt. De mannelijke karakters zullen een bloedige neus rond hun vrouwelijke liefdebelangen ontwikkelen (typisch om op ontwaken te wijzen, dat op een oud vrouwenverhaal wordt gebaseerd). [2] Pijnlijke karakters zullen onveranderlijk een massieve zweet-daling veroorzaken, die iets van een stereotype van anime is geworden.
De graad van stylization variërt van titel aan titel. Sommige titels maken uitgebreid gebruik van gemeenschappelijke stylization: FLCL, bijvoorbeeld, is gekend voor zijn wilde, overdreven stylization. In tegenstelling, kiezen de titels zoals slechts gisteren, een film door Isao Takahata, een realistischere benadering, en kenmerken geen stilistische overdrijvingen.
Bedrijven
Anime wordt geproduceerd door Anime bedrijven. Het is gemeenschappelijk voor verscheidene bedrijven op verschillende aspecten van een anime samenwerken om het afgewerkte product te produceren. De winsten worden bereikt door televisie en bespreekbureauversie en ook door kleinhandelsversie, algemeen door de verkoop van DVDs. De koopwaar is ook een bron van wezenlijk inkomen.
De types van productie van anime
De meesten anime kunnen als één van drie types worden gecategoriseerd:
- De films, die over het algemeen in theaters worden vrijgegeven, vertegenwoordigen de hoogste begrotingen en over het algemeen de hoogste videokwaliteit. Movies van Anime die winst verdienende verslagen hebben gebroken omvatten weg Akira, Spook in Shell, en Spirited. Sommige animefilms worden slechts vrijgegeven bij film of animatiefestivals en zijn korter en soms lager in productiewaarden. Sommige voorbeelden hiervan zijn de Dagen van de Winter, en de Legende van Osamu Tezuka van het Bos. Andere types van films omvatten compilatiemovies, die televisieepisoden samen uitgegeven en die in theaters om diverse redenen worden voorgesteld zijn, en zijn vandaar een geconcentreerde vorm van een televisieserie. Deze kunnen, echter, langer zijn dan gemiddelde movie. Er zijn ook theatrale borrels die uit bestaande televisiesreeks worden afgeleid en die in Japanse theaters worden gefactureerd samen eigenschap-lengte het tonen te vormen.
- De reeks van de televisie anime syndicated en uitzending op televisie op een regelmatig programma. De reeksen van de televisie zijn over het algemeen van geringe kwaliteit in vergelijking met OVA (Originele VideoAnimatie) en filmtitels, omdat de productiebegroting uit over vele episoden eerder dan één enkele film of een korte reeks wordt uitgespreid. De meeste episoden zijn ongeveer 23 minuten in lengte, om een typische dertig-minieme tijdgroef met toegevoegde reclamespots te vullen. Één volledig seizoen is 26 episoden, en vele titels stellen halve seizoenen, of 13 episoden in werking. De meeste de reeks anime episoden zullen van TV openingskredieten, het sluiten kredieten, en vaak een „eyecatch“, een zeer korte scène hebben, vaak humoristisch of dwaas, die wordt gebruikt om het begin of het eind van de commerciële onderbreking (aangezien de „bumpers“ in de Verenigde Staten op een gelijkaardige manier worden gebruikt) te signaleren. De scènes „Eyecatch worden“ vaak gevonden in de reeks van TV anime en zijn over het algemeen gelijkaardig door de reeks. De beëindigende kredieten worden vaak gevolgd door een voorproef van de volgende episode.
- OVA (Originele VideoAnimatie; soms zijn OAV, of de Originele Geanimeerde Video) anime vaak gelijkaardig aan een televisieminiseries. OVAs kan om het even welk aantal episoden in lengte zijn; de één-schoten zijn bijzonder kort, gewoonlijk minder dan film-lengte. Zij worden het meest meestal vrijgegeven rechtstreeks aan video. Als algemene regel neigt OVA anime om van uitstekende kwaliteit te zijn, naderend dat van films. De titels hebben vaak een zeer regelmatig, ononderbroken het best van genoten perceel als alle episoden de één na de ander worden bekeken. De openings kredieten, het sluiten kredieten, en eyecatches kunnen soms in OVA versies worden gevonden, maar niet universeel.
De franchising
Het is gemeenschappelijk voor één titel om verscheidene verschillende versies kuit te schieten. Een titel die als populaire televisiereeks begint kan movie hebben die van het op een recentere datum wordt aangepast. Een voorbeeld is Tenchi Muyo! Oorspronkelijk schoten OVA, het drie movies, drie televisiereeksen, en verscheidene spin-offtitels en specials kuit. Niet zijn alle opvolgers aan een anime een gevolg aan het originele verhaal. Prequels en de afwisselende verhalen worden algemeen aangepast van origineel.
Westelijke distributie
Commercieel beroep
De ontwikkeling van het karakter en van het perceel kan belangrijke attributen zijn aan animereeks. De verschillende benaderingen van het storytelling die vele anime aanwendt vingen de rente van sommige animatieventilators. Dit stond anime toe om een fanbase buiten Japan te ontwikkelen. Anime is commercieel voordelig in westelijke landen geworden zoals de vroege commercieel succesvolle westelijke aanpassingen van anime, zoals Jongen Astro, hebben geopenbaard. [3]
Verlenen van vergunningen
Anime is beschikbaar buiten Japan in gelokaliseerde vorm. Vergunning gegeven anime wordt gewijzigd door verdelers door het synchroniseren in de taal van het land. Anime kan ook worden uitgegeven om culturele verwijzingen te veranderen die zich niet door een nietJapanse persoon kunnen begrijpen en bepaalde bedrijven kunnen verwijderen wat als laakbare inhoud kan worden waargenomen. Dit proces was veel gemeenschappelijker in het verleden, toen anime grotendeels unheard van in het westen was, maar zijn gebruik is op recente jaren wegens de vraag naar anime in zijn originele vorm gedaald. Deze „lichte aanrakings“ benadering van localisatie is populair met vroeger onbekende ventilators evenals kijkers gebleken. De populariteit van dergelijke methodes is duidelijk door het succes van Naruto en de Volwassene van het Netwerk van het Beeldverhaal zwemt programmeringsblok, allebei waarvan minderjarige uitgeven tewerkstellen. De „lichte aanrakings“ benadering is ook op versies DVD van toepassing aangezien zij zowel vaak de gesynchroniseerde audio als de oorspronkelijke Japanse audio met ondertitels omvatten, typisch onuitgegeven, en gebrekreclamespots zijn. Anime die voor televisie wordt uitgegeven wordt gewoonlijk vrijgegeven op ongesneden DVD „,“ betekenis zij zonder wijzigingen zijn.
Fansubs
Hoewel het een schending van auteursrechtwetten in vele landen is, letten op sommige fans fansubs, opnamen van animereeksen die door ventilators ondertiteld zijn geweest. Lettende op ondertitelde Japanse versies, hoewel niet noodzakelijk gedownload fansubs, door vele enthousiasten als aangewezen methode om te letten op anime wordt gezien. De ethische implicaties van het produceren, het verdelen, of het letten op fansubs zijn onderwerpen van veel controverse zelfs wanneer fansub de groepen niet van hun activiteiten profiteren of geen distributie van hun werk ophouden zodra de reeks buiten Japan vergunning is gegeven.
Zie ook
- Geanimeerd beeldverhaal
- Animatie
- De industrie van Anime
- De fysica van Anime
- Beeldverhaal
- Geschiedenis van Anime
- Kaoani
- Manga
- Traditionele animatie
- Amerime
- Laat - nacht anime
Online encyclopedieën
Terminologie
- De Video van de Muziek van Anime
- Catgirl
- Chibi
- Cosplay
- Dōjinshi of Doujinshi
- Japanse televisiedrama's
- Eroge
- Ganguro
- EroGuro
- Hentai
- J-knal
- Lolicon
- Otaku
- Seiyū
- Shota
Verlenen van vergunningen en vertaling
- Het uitgeven van anime in Amerikaanse distributie
- Fansub
- Verklarende woordenlijst: Japanse filmkredietvoorwaarden
Lijsten
- Geanimeerde televisiereeks
- De Bedrijven van Anime
- Overeenkomsten
- Lijst van anime
- Opmerkelijke namen in anime (directeuren, scheppers, enzovoort)
Verwijzingen
- ^ doe Karakters Manga kijken „Wit“?. Teruggewonnen op 5 December, 2005.
- ^ het concept een bloedige neus is vermoedelijk toe te schrijven aan bloed dat aan het gezicht in overdreven meesleept bloost. Dit is vooral gemeenschappelijk in populaire anime Naruto, en heeft soms zelfs karakters worden die die omhoog in de lucht door een fontein van bloed worden aangedreven (zoals wanneer Naruto zijn sexy geen jutsu gebruikt, waarin hij in een sexy naakt blonde meisje voor mannelijke karakters verandert).
- ^ vooruitgang tegen de Wet: De Distributie van de ventilator, Auteursrecht, en de Explosieve Groei van Japanse Animatie. Teruggewonnen op 1 Mei 2006.
- Clements, Jonathan; McCarthy, Helen (2001). De encyclopedie Anime. Berkeley, Californië: De Pers van de Brug van de steen. ISBN 1880656647.
- Napier, Susan J. (2001). Anime: Van Akira aan Prinses Mononoke. New York: Palgrave. ISBN 031223862.
- Poitras, Gilles (1998). De Metgezel van Anime. Berkeley, Californië: De Pers van de Brug van de steen. ISBN 1880656329.
- Poitras, Gilles (2000). De Hoofdzaak van Anime. Berkeley, Californië: De Pers van de Brug van de steen. ISBN 1880656531.
- Baricordi, Andrea; Pelletier, Claude (2000). Anime: Een gids voor Japanse Animatie (1958-1988). Montreal, Canada: Protoculture. ISBN 2980575909.