Van Wikipedia, de vrije encyclopedie

Italië, officieel de Italiaanse Republiek (het Italiaans: Italië, IPA: [i'taːlja] of Repubblica Italiana, IPA: [re'pubːlikaita'ljaːna]), is een Zuidelijk Europees land. Het bestaat uit het Italiaanse Schiereiland, uit de Po vallei van de Rivier, en uit twee grote eilanden in de Middellandse Zee, Sicilië en Sardinige, en aandelen zijn noordelijke alpiene grens met Frankrijk, Zwitserland, Oostenrijk, en Slovenië. Het land deelt ook een overzeese grens met Kroatië en Frankrijk. De onafhankelijke landen van San Marino en de Stad van Vatikaan zijn enclaves binnen Italiaans grondgebied. Het wordt gevormd als een laars, en voor deze vraag van redenItalianen algemeen het lo stivale (het Italiaans voor de laars).

Italië was naar huis aan vele bekende en invloedrijke Europese beschavingen, met inbegrip van Etruscans, Grieken en de Romeinen. meer dan 3.000 jaar ervoer Italië migraties en invasies van Germaanse, Keltische, Frankish, Byzantijnse Grieks, Saracen, Norman, en Franse Angevin, en Lombard volkeren, en werd verdeeld in vele onafhankelijke staten tot 1861 toen Italië nation-state werd.

Italië wordt genoemd „IL Bel paese“ (het Italiaans voor mooi land) door zijn inwoners, wegens de schoonheid en de verscheidenheid van zijn landschappen en voor het hebben van het grootste artistieke patrimonium van de wereld; het land is naar huis aan het grootste aantal Plaatsen van de Erfenis van de Wereld van Unesco (41 vanaf Juli 13, 2006).

Vandaag, is Italië een hoogontwikkeld land met het 7de hoogste BBP in 2006, een lid van G8 en een mede-oprichter van wat nu de Europese Unie is, hebben ondertekendd het Verdrag van Rome in 1957.

De inwoners van Italië worden bedoeld als Italianen (het Italiaans: Italiani of poetically Italici).

Inhoud 1 geschiedenis 2 politiek 3 administratieve afdelingen 4 aardrijkskunde 5 klimaat 6 Demographics 7 godsdienst 8 economie 9 cultuur 10 talen 11 nota's 12 verwijzingen 13 externe verbindingen 13.1 officiële plaatsen 13.2 anderen

Geschiedenis

Breid en gelieve deze sectie uit zoals die op de besprekingspagina van dit artikel of op Verzoek om uitbreiding wordt beschreven te verbeteren, dan verwijder dit bericht.

Hoofd artikel: Geschiedenis van Italië

Volgens Dionysius van Halicarnassus, komt het woord Italië of uit de naam van de nakomeling van koningsItalos (Italus) van Oenotrus, of uit het Homerische woord (van Aeolic voort) ιταλός [1], wat „stier“ betekent. De uitgravingen in heel Italië hebben bewijs van mensen in Italië gevonden dat terug naar de Paleolithic periode (de „Oude Leeftijd van de Steen“) dateert zowat 200.000 jaar geleden. De eerste Griekse kolonisten, die in Italië van eiland Euboea de 8ste eeuw BC aankwamen, noemden misschien hun onontgonnen land „land van stieren“.

Italië heeft de culturele en sociale ontwikkeling van het gehele Mediterrane gebied beïnvloed, diep eveneens beïnvloedend Europese cultuur. Dientengevolge, heeft het ook andere belangrijke culturen beïnvloed. Dergelijke culturen en beschavingen hebben daar sinds voorhistorische tijden bestaan. Na Magna Graecia, de beschaving Etruscan en vooral de Roman Republiek en het Imperium die dit deel van de wereld voor vele eeuwen overheersten, was Italië van centraal belang aan Europese wetenschap en kunst tijdens de Renaissance.

Modern Italië werd nation-state te laat - op 17 Maart, 1861, toen de meeste staten van het schiereiland onder koning Victor Emmanuel II van de dynastie van de Savooiekool verenigd waren, die over Sardinige en Piemonte besliste. De architecten van Italiaanse eenmaking waren Telling Camillo Benso Di Cavour, de Belangrijkste Minister van Victor Emmanuel, en Giuseppe Garibaldi, een algemene en nationale held. Rome zelf bleef voor een een weinig minder dan decennium onder Papacy, en werd een deel van het Koninkrijk van Italië slechts op 20 September, 1870. Het Vatikaan is nu een onafhankelijke enclave die door Rome wordt omringd. Italië is momenteel een republiek. De Italiaanse Republiek werd gecre�ërd door populair referendum in 1946 na Wereldoorlog II en de val van Mussolini fascistisch regime.

Politiek

Meer informatie over politiek en regering van Italië kan bij de Politiek en de overheid van de reeks van Italië worden gevonden.

De grondwet van 1948 van Italië richtte het tweekamerparlement (Parlamento) op, bestaand uit een Huis van Afgevaardigden (Dei Deputati van de Camera) en een Senaat (Senato della Repubblica), een afzonderlijke rechterlijke macht, en een uitvoerende tak die uit een Raad van Ministers (kabinet) wordt samengesteld (Consiglio deiministri), geleid door de eerste minister (Presidente del consiglio deiministri).

De president van de Republiek (Presidente della Repubblica) wordt verkozen zeven jaar door de het parlementszitting samen met een klein aantal regionale afgevaardigden. De voorzitter benoemt de eerste minister, die de andere ministers (die formeel door de voorzitter worden genoemd) voorstelt. De Raad van Ministers moet de steun (fiducia) van beide huizen behouden.

De huizen van het parlement worden algemeen en direct verkozen door een evenredig vertegenwoordigingssysteem. Het Huis van Afgevaardigden Heeft 630 leden, Senaat 315 verkozen senatoren; bovendien omvat de Senaat vroegere voorzitters en andere personen (niet meer dan vijf) benoemde senatoren voor het leven door de President van de Republiek volgens speciale constitutionele bepalingen. Vanaf 15 Mei 2006, zijn er zeven het levenssenatoren (van wat drie vroegere Voorzitters zijn). Beide huizen worden verkozen voor een maximum van vijf jaar, maar allebei kunnen vóór de afloop van hun normale termijn worden opgelost. De wetgevende rekeningen kunnen in één van beide huis voortkomen en moeten door een meerderheid in allebei worden overgegaan. Het Italiaanse gerechtelijke systeem is gebaseerd op Roman wet die door de Napoleonic code en de recentere statuten wordt gewijzigd. Een constitutioneel hof, Corte Costituzionale, geeft de grondwettigheid van wetten door, en is een post-wereldOorlog II innovatie.

Alle Italiaanse burgers ouder dan 18 kunnen stemmen. Nochtans, om voor de senaat te stemmen, moet de kiezer 25 of minstens ouder zijn.

Zie ook: Buitenlandse relaties van Italië, Lijst van Ministers van Buitenlandse Zaken van Italië, Lijst van Eerste Ministers van Italië

Administratieve afdelingen

Hoofd artikel: Gebieden van Italië

Italië wordt onderverdeeld in 20 gebieden (regioni, bijzondere regione). Vijf van deze gebieden genieten van een speciale autonome status die hen toelaat om de wetgeving inzake sommige van hun specifieke lokale kwesties te bepalen, en door * bepaald:

1. Abruzzo (met hoofdL'Aquila)
2. Basilicata (Potenza)
3. Calabrië (Catanzaro)
4. Campania (Napels, Napoli)
5. Emilia-Romagna (Bologna)
6. Friuli-Venezia Giulia* (Triëst)
7. Latium, Lazio (Rome, Rome)
8. Ligurië (Genua, Genua)
9. Lombardije, Lombardia (Milaan, Milaan)
10. Marsen, Marche (Ancona)
11. Molise (Campobasso)
12. Piemonte, Piemonte (Turijn, Turijn)
13. Apulia, Puglia (Bari)
14. Sardinia*, Sardegna (Cagliari)
15. Toscanië, Toscanië (Florence, Florence)
16. Trentino-zuid Tyrol*, trentino-Alto Adige/trentino-Südtirol (Trento, Bolzano-Bozen)
17. Umbrië (Perugia)
18. Sicily*, Sicilia (Palermo)
19. Aosta Valley*, Valle d'Aosta/Vallée d'Aoste (Aosta, Aoste)
20. Veneto (Venetië, Venezia)

Alle gebieden behalve de Vallei Aosta worden verder onderverdeeld in twee of meer provincies.

Aardrijkskunde

Hoofd artikel: Aardrijkskunde van Italië

Italië bestaat hoofdzakelijk uit een groot schiereiland (het Italiaanse Schiereiland) met een distinctieve laarsvorm die zich in de Middellandse Zee uitbreidt, waar samen met zijn twee belangrijke eilanden Sicilië en Sardinige het tot verschillende watermassa's, zoals het Adriatische Overzees aan het noordoosten, het Ionische Overzees aan zuidoosten, de Thyrreense Zee aan het zuidwesten en tenslotte het Ligurian Overzees aan het noordwesten leidt.

De bergen Apennine vormen de backbone van dit schiereiland, dat noordwesten leidt tot waar zij zich bij de Alpen, de bergwaaier aansluiten die dan een boog vormt die Italië van het noorden insluit. Hier ook wordt gevonden een grote alluviale vlakte, de po-Venetiaanse vlakte, die door de Po Rivier wordt afgevoerd - die de grootste rivier van Italië met 652 km is - en zijn vele schatplichtigen die neer van de Alpen (Dora Baltea, 160 km, Sesia, 138 km, Ticino, 248 km, Adda, 313 km, Oglio, 280 km, Mincio) stromen, 194 km, en de Apennijnen (Tanaro, 276 km, Trebbia, 115 km, Taro, 115 km, Secchia, 172 km, Panaro, 148 km).

Andere bekend of importants rivieren omvat Tiber (Tevere) (405 km), Adige (410 km), Arno (241 km), Piave (220 km), Reno (212 km), Volturno (175 km), Tagliamento (170 km), liri-Garigliano (158 km), Isonzo (136 km).

Zijn hoogste punt bedraagt Mont Blanc (Monte Bianco) 4.810 meter (15.781 voet) ³. Italië wordt typischer geassoci�ërd met twee beroemde vulkanen: de momenteel sluimerende Vesuvius dichtbij Napels en de zeer actieve Etna op Sicilië.

Sicilië en Sardinige zijn de twee belangrijkste Eilanden Italië (uitvoerige lijst).

Klimaat

Het klimaat van de kustgebieden is zeer verschillend van dat van het binnenland, in het bijzonder tijdens de de wintermaanden. De hogere gebieden zijn koud, nat, en vaak sneeuw. De kustgebieden, waar de meeste grote steden worden gevestigd, hebben een typisch Mediterraan klimaat met de milde winters en de hete en over het algemeen droge zomers. De lengte en de intensiteit van het de zomer droge seizoen stijgen zuidelijk (vergelijk de lijsten voor Rome, Napels, en Brindisi).

Er is geen groot verschil in de temperaturen bij overzees - niveau van noord tot zuid. De het oostenkust van het schiereiland is niet zo nat zoals de het westenkust. Het noorden van de het oostenkust van Pescara wordt nu en dan beïnvloed door de koude borawinden in de winter en de lente, maar de wind is minder sterk hier dan rond Triëst.

Italië is onderworpen aan hoogst diverse weersomstandigheden in de herfst, de winter, en de lente, maar is meestal zonnig tijdens de de zomermaanden. Het onregelmatige weer kan in recent Mei verdergaan en kan op om het even welk ogenblik na vroeg September beginnen. Door de winter, echter, wisselen de bewolkte regenachtige dagen met werktijden van mild, zonnig weer af.

Het minste aantal regenachtige dagen en het hoogste aantal uren van zonneschijn komen in het extreme zuiden van het vasteland en in Sicilië en Sardinige voor. Hier neemt de zonneschijn van van vier tot vijf uren per dag in de winter het gemiddelde en tot tien of elf uren in de zomer.

Over het algemeen, is de heetste maand Juli (waar de temperaturen 32°C/34°C) kunnen bereiken; de koudste maand is Januari; de natste maand is November, met een gemiddelde regenval van 129mm; terwijl de droogste maand Juli is, met een gemiddelde regenval van 15mm.

Demographics

Hoofd artikel: Demographics van Italië

Italië is grotendeels homogeen in taal en godsdienst maar is politiek divers cultureel, economisch, en. Het land heeft de hoog-hoogste bevolkingsdichtheid in Europa bij 193 personen per vierkante kilometer (499/sq. mi). Voor een land van 58.7 miljoen mensen, heeft Italië een kleiner aantal immigranten dan Frankrijk en Duitsland.

Sinds het begin van Roman beschaving, hebben de belangrijke etnische groepen zoals Griekse kolonisten, Germaanse en Keltische invallers en plunderers, en Franse colonisers allen van Norman verlaten belangrijke indrukken vandaag op de mensen.

Het aantal immigranten of buitenlandse ingezetenen in Italië is gestadig gestegen tot bereik 2.402.157, volgens de recentste cijfers (1/2005) van ISTAT. Zij maken omhoog momenteel een weinig meer dan 4% van de officiële totale bevolking. De meerderheid van immigranten in Italië komt uit andere omringende Europese naties, en zij nummeren 1.122.276, en komen voornamelijk uit Albanië, Roemenië, de Oekraïne, en Polen. De Franse ingezetenen die in Italië, volgens de cijfers van ISTAT leven, zijn meer in het algemeen vrouwen dan mannen. De volgende grootste groep bestaat uit de Afrikaanse Arabische groepen van het Noorden, en zij nummeren voornamelijk zowat 447.310 van Marokko, en Tunesië. De kleinere groepen bestaat uit Aziaten, Zuiden Amerikanen, en sub-saharan Afrikanen. De hoogste 5 grootste buitenlandse minderheden zijn Albanees (316.659), Marokkaan (294.945), Roemeen (^248.8491), Chinees (111.712), en Oekraïener (93.441).

De Italiaanse Provincies van de Stad, Stedelijke Gebieden en Metropolitaanse Gebieden

• Milaan (Milaan, Lombardia): 3.869.037 - 4.240.000 - 7.500.000
• Rome (Rome, Lazio}: 3.831.959 - 3.831.959 - 3.831.959.
• Napels (Napoli, Campania): 3.086.622 - 3.800.000 - 5.000.000
• Turijn (Turijn, Piemonte): 2.242.775 - 2.242.775 - 2.242.775

Godsdienst

Breid en gelieve deze sectie uit zoals die op de besprekingspagina van dit artikel of op Verzoek om uitbreiding wordt beschreven te verbeteren, dan verwijder dit bericht.

Roman Katholicisme is veruit de populairste godsdienst in het land. Hoewel de Katholieke kerk van de staat is gescheiden, speelt het nog een rol in de politieke zaken van de natie gedeeltelijk wegens Heilige See's plaats in Rome. Zowat 90% [2] van Italianen zijn Rooms-katholiek van welk één derde de actieve leden zijn. Andere Christelijke groepen in Italië omvatten Getuigen 400.000 van Jehovah [3] en Waldensians (35.000).

In het verleden de twee decennia, heeft Italië vele golven van immigranten van overal ter wereld vooral Oost-Europa en Noord-Afrika ontvangen. Dientengevolge, leven zowat 825.000 [4] Moslims (1.4%) in Italië, hoewel andere ramingen dat erop wijzen er tot één miljoen Moslims [5] evenals zijn, 75.000 Hindus [6], 60.000 Boeddhisten, en een historische gemeenschap van 30.000 Joodse leden.

• Islam in Italië

Economie

Hoofd artikel: Economie van Italië

Volgens de berekeningen van het BBP, zoals die door koopkrachtpariteit worden gemeten (PPP), wordt Italië gerangschikt als zevende grootste economie in de wereld in 2006, achter de Verenigde Staten, Japan, Duitsland, China, het UK, en Frankrijk, en vierde grootst in Europa. Volgens OESO, in 2004 Italië was de zesde-grootste exporteur van de wereld van vervaardigde goederen. Deze kapitalistische economie blijft verdeeld in het ontwikkeld industrieel noorden, dat door privé bedrijven wordt overheerst, en een minder ontwikkeld landbouwzuiden. De meeste grondstoffen nodig door de industrie en meer dan 75% van energiebehoeften worden ingevoerd. Tijdens het afgelopen decennium, heeft Italië een strak fiscaal beleid nagestreefd om aan de vereisten van de Economische en Monetaire Unie te voldoen en van lagere rente en inflatiecijfers geprofiteerd. Italië sloot zich aan bij de Euro van zijn conceptie in 1999.

Zijn de economische prestaties van Italië af en toe achter dat van zijn partners van de EU achtergebleven, en de huidige overheid heeft talrijke hervormingen bepaald op korte termijn die op het verbeteren van concurrentievermogen en de groei op lange termijn worden gericht. Het heeft, echter zich langzaam bewogen, bij het uitvoeren van bepaalde structurele hervormingen die door economen, zoals het verlichten van de hoge belastingdruk en het reviseren Italië stijve arbeidsmarkt en duur pensioensysteem goed worden gekeurd, wegens de huidige economische vertraging en de oppositie van arbeidsvakbonden.

• Lijst van Italiaanse bedrijven

Cultuur

Zie ook: Cultuur van Italië

Italië, aangezien een staat, niet tot de eenmaking van zijn stadstaten bestond, Risorgimento, kwam aan een conclusie rond jaar 1861. wegens deze betrekkelijk recente eenmaking, en historische autonomie van de vele gebieden die uit het Italiaanse Schiereiland, uit vele tradities en douane bestaan dat wij nu als duidelijk Italiaans zien kan door hun gebieden van oorsprong worden geïdentificeerdg, die verder op de invloed van de vele verschillende volkeren wijzen die die gebieden, en van het belang van godsdienst, vooral Roman Katholicisme bezetten. Ondanks de uitgesproken politieke en sociale isolatie van deze gebieden die de hele geschiedenis door heersten van Italië, blijven de bijdragen van Italië tot het en historische cultuurbezit van Europa immens.

Italië is een rudimentaire plaats voor vele artistieke en intellectuele bewegingen geweest die in heel Europa en verder uitspreiden, met inbegrip van de Renaissance en Barok. Misschien liggen de grootste culturele verwezenlijkingen van Italië in zijn lange artistieke erfenis, die vaak door de namen van Michelangelo, DA Vinci, Donatello, Botticelli, Fra Angelico, Tintoretto, Caravaggio, Bernini, Titian en Raphael, onder vele anderen wordt bevestigd. Voorbij kunst, kunnen de bijdragen van Italië tot de koninkrijken van literatuur, wetenschap en muziek worden overzien niet.

Met de basis van de moderne Italiaanse taal die door de eminente Florentijnse dichter wordt gevestigd, Dante Alighieri, als het waarvan grootste werk, Divina Commedia vaak de belangrijkste literaire verklaring beschouwd wordt die in Europa tijdens de MiddenLeeftijden wordt veroorzaakt, vinden wij geen tekort aan gevierde literaire cijfers; Boccaccio, Castiglione en Pirandello, en de dichters Tasso, Ariosto, Leopardi, en Petrarch, het waarvan het best bekende voertuig van uitdrukking, het sonnet, in Italië werd uitgevonden. De prominente filosofen omvatten Bruno, Ficino, Machiavelli, Vico, Christelijk, en Eco.

In wetenschap, vinden wij Galileo Galilei, de van wie vorderingen naar de wetenschappelijke revolutie, en Leonardo da Vinci, de quintessential Man van de Renaissance aanzienlijk zijn. Andere opmerkelijke Italiaanse wetenschappers en uitvinders omvatten Fermi, Cassini, Volta, Lagrange, Fibonacci, Marconi, en Meucci.

Van volksmuziek aan klassiek, heeft de muziek altijd een belangrijke rol in het Italiaans cultuur gespeeld. Hebben gegevend geboorte aan opera, bijvoorbeeld, verstrekt Italië veel van de eigenlijke stichtingen van de klassieke muziektraditie. Enkele instrumenten die wij vaak met klassieke muziek, met inbegrip van de