Het vechten van de straat
Van Wikipedia, de vrije encyclopedie
- Voor ander gebruik, zie de Strijd van de Straat.
Het vechten van de straat is een termijn die wordt gebruikt om het spontane, lijf-aan-lijf vechten in openbare plaatsen aan te duiden. Dit geweld is gewoonlijk bedoeld om in verwonding en voorlegging maar niet dood (hoewel de dood per ongeluk kan voorkomen) te resulteren. Het vloeit vaak uit een geschil voort en kan uit groep vereniging, kwelling, of intimidatie stammen. De hevige incidenten die vuurwapens impliceren worden niet gewoonlijk genoemd straatstrijden.
Andere vormen van geweld die niet gewoonlijk straat vechtend worden genoemd zijn binnenlands geweld, rellen, oorlog, politiebrutality, en terrorisme.
De term „straat die“ soms gebruikt om militair gevecht tussen verzettende (regelmatig of onregelmatige) vecht wordt legers binnen een stad als deel van een oorlog, burgeroorlog of revolutie te beschrijven. Deze vorm van gevecht wordt nauwkeuriger genoemd stedelijke oorlogvoering.
De strijden van de straat vallen in twee belangrijke categorieën: de individuele straat vecht, tussen individuen of kleine groepen mensen, en factiestraatstrijden, tussen twee of meer grote groepen mensen.
Inhoud |
Individuele straatstrijden
Het individuele straat vechten is verschillend van sport het vechten en duels omdat de laatstgenoemden normaal volgens één of ander vooraf geregeld formaat, soms met inbegrip van één of andere soort regels worden geleid. Het onderscheid is niet eenvoudig, aangezien straat het vechten volgens een informele erecode kan worden geleid, maar in straat die zulk een code zich eerder dan uitdrukkelijk akkoord gegaan op begrijpen vecht. In de maatschappijen waar dueling gemeenschappelijk was (en in die die nog praktijk het vandaag, zoals de Filippijnen) veel van de omstandigheden die anders zouden leiden tot een individuele straatstrijd leiden in plaats daarvan tot duels.
Het individuele straat vechten wordt zeer vaak besproken in krijgskunstenklassen, die vaakdefensie, als real-world toepassing van de technieken worden genoemd die in de klasse worden onderwezen. Hoewel de meesten, als niet alle leraren sterk vermijden van strijden totaal beklemtonen.
Het individuele straat vechten kan zich in menig opzicht voordoen, en de verschillende culturen zijn onderworpen aan verschillende vormen van straat het vechten. De oorzaken van een straatstrijd worden bijna altijd gemengd, maar bepaalde factoren leiden vaak tot problemen.
Dronkenschap
De gemeenschappelijkste factor in straatstrijden is dronkenschap en andere vormen van intoxicatie. Met alcohol of andere drugs die hun oordeel schaden, zullen de mensen eerder in een verwarmd argument krijgen dat tot geweld leidt. Meeste nightclubs hebben personeel geroepen bouncers de van wie baan mensen moet verwijderen die dit soort probleem veroorzaken. Natuurlijk, wanneer de dronken mensen uit nightclubs morsen, zijn bouncers niet verondersteld om te volgen.
Nadeel
Het is gemeenschappelijk in vele maatschappijen voor mensen om te haten wat zij verschillend zien, en dit kan tot geweld leiden. De gemeenschappelijkste verschillen zijn
- ras,
- seksuele richtlijn (zie homosexueel bashing),
- godsdienst,
- geslachts identiteit (voor vrouwen en van geslacht veranderde mensen),
- nationaliteit, en
- sociale klasse.
Andere verschillen, zoals aangewezen sportenteam (bijvoorbeeld, de Byzantijnse blokkenwagenrassen tot de rellen Nika leiden en de Nationale teams die van het het ijshockey van de Liga van het Hockey) hebben eveneens geleid tot conflict. Onder sommige rechtssystemen, krijgt het geweld dat door sommige van deze motivatie wordt veroorzaakt speciale wettelijke behandeling als haatmisdaden.
Al deze oorzaken kunnen ook tot veel larger-scale conflict, zoals rasrellen, het etnische reinigen, pogroms, en de Holocaust leiden.
Geld
Eeuwenlang, accosting de dieven reizigers en hun geld geëist. Dit wordt nu gewoonlijk geroepen het overvallen. Normaal, als het slachtoffer hun geld overhandigt, komt geen geweld voor. Nochtans, als het slachtoffer zich verzet of tegen de dief of de dieven bang maakt, kan een strijd voorkomen. Over het algemeen gaan de dingen slecht voor het slachtoffer, aangezien dieven uitgezochte slechts slachtoffers zij vrij zeker zijn zij kunnen indien nodig verslaan, of omdat de dieven groter, sterker zijn, zwaarder bewapend, of talrijker dan het slachtoffer.
Seksuele aanval
Terwijl zeldzaam, komt voor het dat één of meerdere aanvallers seksuele aanval op een slachtoffer in een openbare plaats zullen proberen (de meeste seksuele aanvallen zijn door kennissen van het slachtoffer; zie datumverkrachting, een gemeenschappelijker probleem). Als het slachtoffer probeert te vechten (voor te leggen of te vluchten) een straatstrijd kan uitbreken; zoals hierboven, zullen de aanvallers gewoonlijk niet tenzij zeker van succes aanvallen.
Georganiseerde misdaad
De individuen betrokken bij georganiseerde misdaad zullen eerder in straatstrijden worden verwikkeld, aangezien deze organisaties vaak tot geweld zijn toevlucht nemen om hun eigen leden te controleren en elkaar in controle te houden. Dit omvat leden van troepen, drughandelaars, prostituees, gokkers, en andere mensen in onwettige of quasi-wettelijke beroepen.
Het factie straat vechten
Het factie straat vechten verschilt van oorlog in zoverre dat de overheden niet gewoonlijk geïmpliceerde zijn, zijn de moderne wapens en de militairen niet geïmpliceerdt, en de bedoeling moet niet gewoonlijk doden. Het verschilt van het herrie schoppen omdat er twee belangrijke facties meer geinteresseerd in het aanvallen van elkaar dan vernietigend bezit zijn. Natuurlijk, wordt dit een subtiel punt wanneer de politie wordt gestuurd om de rel te onderdrukken, vooral als de rel een politiek protest was. Één uitstekend voorbeeld van het factiestraat vechten is de lopende slag tussen de punkers en de teddy jongens op de Straat van de Koning. Dit kwam de zomer van 1977 in Londen voor.
Een rel is verschillend van een politieke straatstrijd in zoverre dat gewoonlijk een rel een één opgeruimde uitdrukking van geweld door een groep tegen bezit, individuen of kleine groepen individuen (vaak van een verschillend ras, een nationaliteit of een sociale klasse) is, of de politie, hoewel het gevecht tussen rioters en de politie ook straat kan worden genoemd vechtend als de vuurwapens niet worden gebruikt.
De zelfde factoren die individuele straatstrijden veroorzaken verergeren en brengen factiestraat teweeg vecht, maar voor te vormen facties zich, moet één of andere onderliggende spanning in de maatschappij losbarsten.
Nadeel
De strijden van de straat kunnen zich voordoen wanneer de politie wordt gestuurd om een vreedzame demonstratie te controleren en het politienadeel tot geweld tussen politie en protesters leidt. Zij kunnen zich ook tussen facties voordoen - Joden en neo-nazis, bijvoorbeeld. Andere historische voorbeelden omvatten rasrellen (zoals de Rellen van het Kostuum Zoot) en de Stonewall rel (waarin de seksuele richtlijn en het geslacht kwesties waren).
Politieke Confrontatie
Hoewel soms beschreven zoals herrie schoppend, een politieke straatstrijd een fysieke confrontatie tussen verdedigers van zich het verzetten van politieke organisaties of ideeën is die in publiek plaatsvindt. Zij zijn gewoonlijk unorganised of semi-georganiseerd en zijn of volledig spontaan of voortvloeien uit conflict tussen rivaliserende demonstraties en tegen-demonstraties.
Tijdens de jaren '30 waren er talrijke straatstrijden tussen grote menigten van fascisten en anti-fascisten (in het bijzonder socialisten of communisten). De slag van de Straat van de Kabel was één dergelijke confrontatie die in het Eind van het Oosten van Londen in 1936 voorkwam toen de Britse Unie van Oswald Mosley van Fascisten aan maart door een Joods district van Londen probeerde en door grote menigten van Joden en leftists werd tegengehouden. In Toronto, brak de Rel van de Kuil Christie in 1933 tijdens een honkbalspel uit in een openbaar park toen een antisemitische de jeugdgroep een hakenkruisbanner bij een spel tussen een Joods team en een Christelijk team unfurled. Strijden van de straat tussen Nazis en Communisten waren gemeenschappelijk in Duitsland voorafgaand aan Hitler consolidatie van macht.
De laatste jaren straat is het vechten voortgevloeid uit grote schaalconfrontaties tussen duizenden van politie en protesters, in het bijzonder bij anti-globaliseringsprotesten zoals in Seattle in 1999 of de Stad van Genua en van Quebec in 2001. Deze kunnen politiegebruik van traangas, pepernevel en zelfs rubberkogels impliceren, en protesters die rotsen werpen, auto's en bezit vandalise, plunderen, opgezette brandstichting begaan, en scheur onderaan barricades, terugkeer aangestoken traangasbussen, en brandgevaarlijke apparaten zoals cocktails gebruiken Molotov (deze laatste zeldzaam het zijn in Noord-Amerika). Het fysieke geweld aan alle kanten is gemeenschappelijk.
De confrontatie van de arbeid
De geschillen van het werk kunnen in straat stijgen vechtend wanneer het beheer probeert om een staking te breken door in stakingsbrekers over piketlijnen te brengen. Eveneens, in het bijzonder in de recente negentiende en vroeg twintigste eeuw, zou het beheer soms „privé veiligheidskrachten“ (zoals Pinkerton in de Verenigde Staten) of zogenaamde „goons“ huren fysisch piketlijnen te kwellen en te intimideren.
De strijden van de straat kunnen ook tijdens wijdverspreide arbeidsonrust zoals tijdens een algemene staking voorkomen. De algemene Staking van Winnipeg van 1919 resulteerde in deputization door een commissie van lokale bedrijven tegengesteld aan de staking, van honderden mensen die werden opgedragen om de storing tot elke prijs neer te zetten. Het vechten van de straat was ook een bijproduct van de Algemene Staking van Minneapolis van 1934 die confrontaties tussen „de brigades van de arbeidersdefensie“ opgezet door de vakbond Teamsters en de vertegenwoordigers van bedrijfseigenaars evenals de politie zag.
De Rellen van sporten
Groepen de rel van sportenventilators soms in de straten of de tribunes. Dit vandalisme kan een uitdrukking van loyaliteit, goedkeuring, woede, of viering zijn. De ventilators van de voetbal (voetbal) zijn berucht voor dronken brawls in de stadions (in het bijzonder na de Heysel ramp van het Stadion, waarin 39 voetbalventilators aan dood in een slag tussen ventilators Liverpool F.C. en Juventus werden verpletterd). De het hockeyfans zijn van het ijs gekend aan rel in de straten (bijvoorbeeld, de Rel Richard in Montreal, dat $500.000 van bezitsschade veroorzaakt, die in 1955 is begonnen toen Maurice Richard voor doelbewust het verwonden van een andere speler werd opgeschort). Sommige sportenpsychologen stellen voor dat de sportenrellen uit culturele houdingen stammen die andere soorten geweld in sporten steunen. De gemeenschappelijke verwondingen omvatten diepe wonden van gebroken glas en steekwonden.
