Translated has no connection with the authors of this page and is not responsible for its content.
View original page
|
|
Translated has no connection with the authors of this page and is not responsible for its content.
View original page |
Lingobot Home
|
| What you are seeing is the cache version of a page that has been translated automatically | ||
De nota's werden voorbereid op gebruik met een uitgave van Romeo en Juliet verbindend samen met het boek voor het ZijVerhaal van het Westen en samen met het tonen van Franco Zeffirelli's filmversie van het spel, maar zij zullen met om het even welke uitgave of productie nuttig zijn.
De inleiding concentreert zich hoofdzakelijk op vergelijkingen met het ZijVerhaal van het Westen, zodat heeft het betrekkelijk weinig om over het spel als dusdanig te zeggen. Zoals genoteerd, wordt dit vaak beschouwd als kleinere tragedie van Shakespeare door geleerden, maar wat ook in mening zou moeten worden gehouden is dat het publiek het één van de geliefdste spelen van al tijd van de Leeftijd Elizabethan aan het heden heeft gemaakt. Romeo en Juliet worden vaak beschouwd als de archetypische minnaars, en in één keer een „romeo“--het betekenen van een minnaar--was een soortnaam. Verscheidene opera's en ballets zijn gebaseerd op het verhaal. Het spel bevat ook wat van de het meest-geciteerde lijnen van Shakespeare, en een aantal van de het mooist.
Hoewel de dialoog van Shakespeare vaak prachtig genoeg op de pagina leest, gelieve te houden in mening dat hij nooit zijn woorden van plan was worden gelezen. Dit is een manuscript voor prestaties, en onze studie van het zal ons op een versie van het echte ding voorbereiden: de filmversie die door Franco Zeffirelli wordt geleid. Als alle productie, is het een interpretatie, verlatend sommige dingen uit, aanbrengend anderen die, nadruk leggen verschillend dan andere productie. Uw doel in deze taak moeten zijn (of refamiliarize) zelf met zou precies vertrouwd te maken welke Shakespeare schreef zodat u kunt waarnemen wat het Zeffirelli is met het heeft gedaan.
Shakespeare schreef bijna geen originele percelen. Hij gebruikte het Engelse poetic navertellen van een oud Italiaans verhaal: De geschiedenis Tragicall van Arthur Brooke's van Romeus en Juliet. Ondanks zijn het Italiaanse plaatsen, zijn de taal, de houdingen, en de douane over het algemeen het Engels. In één opzicht, op een bepaalde manier veranderde Shakespeare het verhaal dat aan modern publiek schokkend is: hij verminderde de leeftijd van Juliet van zestien aan net onder veertien. Er zijn verscheidene redenen hij dit zou kunnen gedaan hebben. De jongens speelden de vrouwelijke rollen in het theater van Shakespeare, en zij zouden kunnen geweest zijn overtuigend als jonge meisjes dan als rijpere vrouwen (hoewel het publiek vermoedelijk een jongen vond speel Cleopatra of Dame bevredigend Macbeth). Shakespeare benadrukt over-hastiness en voorbarige aard van deze liefdezaak en waarschijnlijk gevoeld onderstreepte hij dit thema op een tijdstip waarop het huwelijk bij vijftien in geen geval schokkend werd overwogen, hoewel het huwelijk bij achttien of twintig in feite gemeenschappelijker was. Shakespeare was algemeen bekend inept bij het afschilderen van kinderen in zijn spelen en hij kan geen werkelijk duidelijk idee gehad hebben van wat een veertien-jaar-oud meisje als zou zijn. Tot slot kan het feit dat het verhaal Italiaans is met Noordelijke Europese vooroordelen over hot-blooded vroeg-rijpt Zuiderlingen gepast hebben. Nochtans veronderstellen wij haar, wordt Juliet gegeven een aantal van de briljantste en gedenkwaardige lijnen in het spel, en is opmerkelijk voor haar moed en verstand.
De Italiaanse steden waren berucht voor hun langdurige, dodelijke ruzies tussen prominente families. Elizabeth, zoals de meeste absolute monarchen, abhorred het dueling en het feuding en probeerde om het te onderdrukken. Het spel van Shakespeare is voor een deel zijn bijdrage tot haar „enkel geen“ campagne tegen dergelijke conflicten zeg.
Prologue
De moderne smaak verkiest niet net aan het begin van een spel worden verteld hoe het zal beëindigen; maar velen in het publiek van Shakespeare kenden reeds eruit het verhaal en zagen om te genieten van hoe goed werd het verteld, niet willend door originele perceeldraaien worden verrast.
Akte I: Scène 1
Elizabethans die in woord-spel, vooral woordspelingen wordt verrukt. Veel van dit schijnt gewerkt en saai aan moderne lezers, maar veronderstelt het als spel waarin de actoren uit hun lijnen aan een slim tempo met het publiek gooien dat het woord-spel in een soort wedstrijd tussen playwright en publiek door elkaar gooit te volgen en op te helderen. De langzame levering en de zware nadruk die vele moderne actoren aan deze lijnen brengen zijn volkomen vreemd aan hun originele geest. Deze vroege scène tussen de bedienden van Capulets en Montagues illustreert foolishness van de ruzie tussen de twee families.
Het seksuele woordspelingen maken begint in ll. 25-35 en gaat door het spel verder. De liefde van Romeo en Juliet, hoewel geïdealiseerdi, wordt wortel geschoten in hartstochtelijke sexuality. Victorian ideal van „zuiver, heeft“ nietseksuele romantische liefde nog niet geëvolueerdo. In dit spel zijn er ruwe zinspelingen aan geslacht en verheven degenen, maar erotisch is nooit zeer ver onder de oppervlakte.
„Benvolio“ betekent „goodwill,“ en hij is duidelijk passender „of welwillend“ () dan irascible Tybalt. Neem nota hoe Dame Capulet het enthousiasme van haar echtgenoot bespot om zich bij het gevecht bij l. 83 aan te sluiten en Dame Montague zo ook probeert om haar echtgenootrug te houden. Hoewel Zeffirelli deze lijnen niet gebruikt, bouwt hij op de houdingen die bij in een paar vlekken worden gelaten doorschemeren spanning tussen Capulets tot stand te brengen. Gehouden van het publiek van Elizabethan werkt sword-play uit, en een stadiumrichting als vechten zij vervoeren weinig van wat zeer verlengde en complexe stadiumactie zou kunnen geweest zijn. Waarom veronderstelt u de Prins aan dit soort van het feuding zo sterk tegengesteld is?
De beschrijving van Montague van de melancholie van Romeo past precies eigentijdse ideeën van lovesickness. Tot zover, volgt Shakespeare traditie. Zijn originele bijdrage zal in het tegenover elkaar stellen Romeo het mooning over Rosaline met de verse, spontane hartstocht komen die Juliet in hem zal inspireren. Het is moeilijker voor modern publiek om het contrast tussen deze twee stemmingen te ontdekken, maar het is belangrijk om zich ervan bewust te zijn dat Shakespeare een contrast, en scherpe van plan is. Vele oxymorons in de toespraak van Romeo zijn clichés, betekend om zijn onervaren, stereotiepe houding ten opzichte van liefde op te roepen. De seksuele metafoor bij l. 193 is een goed voorbeeld van hoe verre Shakespeare erotische zinspelingen in de meest onwaarschijnlijke plaatsen zal gaan opnemen. Het thema (ll. 234-236) dat het een schande voor een mooie jonge persoon niet is te reproduceren wordt uitgewerkt uitvoerig in de beroemde en controversiële „procreation sonnetten.“ Wat zijn de extreemste en extravagante dingen die Romeo over Rosaline moet zeggen?
Akte I: Scène 2
Merk op dat Capulet zich volkomen bewust is van welke moderne geneeskunde heeft bevestigd: teenaged vroeg zwangerschappen zijn gevaarlijk aan de moeder. Dit feit kan enigszins verduisterd geweest zijn in de tijd van Shakespeare door het feit dat groot vele vrouwen van rijpere leeftijden in bevalling stierf; in feite, kan dit de belangrijkste doodsoorzaak in vrouwen geweest zijn. Het feit dat andere kinderen van elk van Capulet is ook een droevige herinnering van de uiterst hoge tarieven van de zuigelingsmortaliteit van de dag zijn gestorven. Zoals wij zullen zien, gaf de eigen moeder van Juliet geboorte op deze tijd, en is daarom nu minder dan dertig, hoewel zij aan zich als oud (haar echtgenoot is veel ouder) denkt. Het leven was kort en de mensen verouderden snel toen, feiten die de urgentie die in dit begrijpelijkere spel wordt uitgedrukt maken. Welk beeld in de toespraak van Capulet aan Parijs voorstelt de verrukking de oudere mensen waarzoals zij in het waarnemen van aantrekkelijke jonge meisjes voelen? In de maatschappij Elizabethan, werd krankzinnig vaak gevangengenomen, geketend en werd geslagen in hoop van het verdrijven van de duivels die hen bezaten (ll. 55-57), algemeen bekend bij Bethlehem van Londen het Ziekenhuis (dat informeel aan „Bedlam“ wordt verkort) waar de mensen vaak bij antics van krankzinnig gingen waarnemen en lachen. De medebewoners konden zelfs als vermaak voor partijen worden gehuurd, zodat is er een verenigbare verbinding die tussen „waanzin“ en humeur wordt gemaakt. Wat is de motivatie van Benvolio in het aanmoedigen van neerstorting Romeo de partij van Capulets?
Akte I: Scène 3
De verpleegster is één van meest gedenkwaardige karakters van Shakespeare de. De gemene oude dame die revels bij geslacht en sympathiseert met jonge minnaars is een oude stereotype, daterend op zijn minst van de MiddenLeeftijden. In vele verhalen, is zij professionele bawd, een bemiddelaar die de ongeoorloofde vergaderingen van jonge minnaars, verkoopt liefdepotions vergemakkelijkt, herstelt chirurgisch maidenheads, en voorziet jonge bruiden van de middelen om maagdelijkheid op hun huwelijksnacht te vervalsen. Hoewel zij geen beroeps is, zou het karakter van de verpleegster een herkenbaar type aan het publiek van Shakespeare geweest zijn. Merk op dat haar allereerste woorden over geslacht zijn, dat naar het feit verwijst dat de laatste tijd zij Virgin was zij twaalf was. Het mengsel van hoge tragedie en komedie, van edele karakters en gemeenschappelijke degenen zoals de verpleegster, is een onderscheidend kenmerk van drama Elizabethan, dat veel tegen in de 17de en 18de eeuwen door klassieke critici bezwaar wordt gehad. Dergelijke blendings moesten in komedie, maar niet in tragedie worden toegestaan. Vandaag stellen zij onze voorkeur voor leven dat, als mengsel van ongerijmdheden tevreden complexly het moet worden afgebeeld.
De eerste lange toespraak door de verpleegster illustreert haar tendens om en in antwoord op eenvoudigst van vragen te lopen. Susan (l. 18) is het kind de verpleegster droeg en het zelfde jaar verloor dat Juliet geboren was. De verpleegsters verzorgden letterlijk vaak hun lasten. Een vrouw die haar eigen baby had verloren was een ideale bron van melk voor een aristocratische zuigeling de van wie moeder niet met verkoos worden verontrust het doen van haar eigen verzorging. De babys werden gespeend door het hebben van een vuil-proeft wondzalf die op het uitsteeksel (l. 30) wordt gesmeerd. De lichamelijke intimiteit tussen Juliet en de verpleegster helpt om vasthoudende physicality van de toespraken van de laatstgenoemden te verklaren. Zeffirelli verlaat uit enkele duisterdere verwijzingen, in het bijzonder die die op de aardbeving zinspelen. Vandaag een mens die over toddler toekomstige seksuele houdingen zou gekscheren duidelijk bizar worden bekeken, maar in de Renaissance zou zulk een grap alledaags geweest zijn, voorgenomen om het gehuwde paar aan elkaar over het hoofd van het kind te verbinden. De recente echtgenoot van de verpleegster sexualizing niet het kind, maar herinnerde zijn vrouw eraan hoe zij van Juliet in haar enthousiasme voor geslacht verschilt.
Het antwoord van Juliet op haar moeder bij l. 66 is één van de vaak-geciteerde lijnen van Shakespeare, opmerkelijk in zijn diplomatie voor een jonge tiener. Het is bij ll. 71-73 dat wij leren dat Dame Capulet ouder niet kan zijn dan 28. Door welk proces schijnt Dame Capulet om Juliet om van Parijs te houden komen te verwachten? Hoe wordt de beeldspraak van haar toespraak weerspiegeld in het antwoord van Juliet? Merk op dat de definitieve lijn van de verpleegster voorstelt ook dat de belangrijkste vreugde van huwelijk in het lovemaking moet worden gevonden.
Akte I: Scène 4
Het grootste deel van de openingsuitwisseling wordt tussen Romeo en Mercutio weggelaten in de filmversie. Wat is het verenigbare thema van de toespraken van Romeo daarin? De beroemde toespraak van „Koningin Mab“ van Mercutio is eindeloos besproken. Het is gekritiseerd wegens zijn schijnende onbelangrijkheid en buitengewone lengte. Dergelijke kritieken leiden onvermijdelijk tot defensie die de toespraak verklaart om de essentie van het spel uit te drukken. Het illustreert karakter zeker het van „mercurial“ Mercutio: whimsical, impulsief, en satirical. Het is ook een grote invloed op ons modern beeld van fairies, die van normale mensen in de meeste Middeleeuwse tradities fysisch niet te onderscheiden waren, niettemin fairies van Shakespeare, zoals de oudere, is hoofdzakelijk ellende-makers geweest. Zeffirelli, eerder dan het snijden van of het weglaten van de toespraak aangezien sommige directeuren hebben gedaan, gebruikt het om een ongebruikelijke interpretatie aan het karakter van Mercutio te geven. Zie of u kunt berekenen wat hij probeert om te bereiken en hoe of u denkt hij is geslaagd. Wat is de stemming die in de definitieve toespraak van Romeo wordt uitgedrukt?
Akte I: Scène 5:
Nota hoe Capulet de dames aanspoort te dansen zelfs aangezien hij zich excuseert. Hij zou door het volgende gesprek met „Tweede Capulet“ om in zijn jaren '50 of jaren '60 schijnen te zijn. Romeo barst in wat van de fijnste poëzie van Shakespeare op voor het eerst het zien van Juliet. De mannen huwden vaak veel later dan vrouwen, toen zij voldoende fortuinen hadden gebouwd om hen te verdienen een mooie en edele vrouw. De moderne lezer kan zijn musings op Rosaline en zijn vervoering over even kunstmatige Juliet eerst vinden; maar de eerstgenoemden zijn eenvoudig vlakke recitation van clichés, terwijl hij iets alledaags door de rijkdom van hun uitdrukking nieuw maakt. Paleness van huid was op dit ogenblik zo gewaardeerd dat de vrouwen hun huid met loodverbindingen schilderden die hen zo zoals clowns wit maakten. Met de groeiende invoer van Afrikaanse slaven, veroorzaken vele schilders die op het contrast tussen donker-gevilde bedienden worden gegrepen en hun bleke maitresses „“ Europese schoonheid. Het contrast was ongetwijfeld racistisch, maar baseerde meer op esthetische voorkeur dan rassenhaat.
Zoek een donker-haired vrouw die wordt betekend om Rosaline vroeg in de de de balscène en nota van de film te zijn hoe Juliet in mening komt. Wat over zijn aanvankelijk lof van haar aankondigt haar vroege dood? Romeo voorziet de lijn van benadering die hij tijdens de dans door te zeggen zal nemen dat haar aanraking zijn hand „zal zegenen“. Het is essentieel om te herinneren dat men op dit ogenblik geloofde universeel dat de ware liefde altijd op het eerste gezicht sloeg; houd van dat geleidelijk aan was geen liefde bij allen groeide. Neem nota van de berisping van Capulet aan Tybalt in ll. 79-90. Zeffirelli maakt één van zijn het durven bewegingen in zijn gebruik van deze toespraak. Horloge voor het. Welk effect heeft het op de verdere liefdescène om deze ontmoeting met Tybalt vlak vóór het te plaatsen?
De toespraken die volgen zijn veel te kunstmatig voor moderne smaak, maar sympathiek gelezen zijn zij openbarend en zich zelfs beweegt. Nochtans, zou de godsdienstige beeldspraak die door het paar wordt gebruikt niet u in het denken moeten bedriegen dat dit een vrome of zelfs plechtige uitwisseling is. Dit is een quick-witted periode van flirt waarin beide kanten even smitten zijn, zoals duidelijk wordt gemaakt door wat volgt, maar waarin Juliet de rol van het juiste jonge meisje van het ontleden Romeo „lijnen“ zo snel speelt aangezien hij hen kan omhoog denken. De godsdienstige taal is lasterlijker dan vroom. Het volgende moderne anders stellen kan (feebly) de betekenis van de uitwisseling duidelijker vervoeren zodat u kunt teruggaan en van de mooie taal van Shakespeare genieten aangezien hij het van plan was.
Romeo die (haar hand houdt aangezien zij) dansen: „U bent als een heiligdom dat een heilig overblijfsel insluit, en ik zou unforgivably uncouth zijn om het met mijn onwaardige hand te raken behalve dat ben ik bereid schade „om weg de“ te kussen die ik.“ heb gedaan (Met andere woorden: De „liefde die van I uw hand houdt; kan ik het kussen? “)
Waarschijnlijk geamuseerd, maar voorzichtige Juliet (, plaagt hem): „Er zijn niets verkeerd met uw hand (ik houd van het!), en handholding terwijl wij dansen is vrij wettig; maar u bent een weinig te gewaagd in het willen me kussen. Als u werkelijk een pelgrim bent, zou u me slechts met uw hand moeten begroeten, zoals „palmers“.“
Romeo: „Hey, zelfs heilige pelgrims is menselijk: zij hebben lippen. Gelieve te laten me u kussen.“
Juliet: De „pelgrims gebruiken hun lippen voor het bidden, kussend niet.“
Romeo: „Boete, zodat bid ik aan u om me te laten u kussen. Als mijn gebed niet wordt beantwoord kan ik mijn godsdienstig geloof verliezen.“
Juliet: „Goed, als ik een standbeeld van een heilige was bad u aan, zou ik uw gebed enkel kunnen verlenen hoewel ik.“ motionless zou blijven (Met andere woorden, „ik zal u niet kussen; maar ja, kunt u me kussen. “)
Romeo: „Tribune nog terwijl ik u.“ kus (Hij kust haar lippen.) „enkel als pelgrim het standbeeld van een heilige in hoop zou kunnen kussen van het ontvangen van vergiffenis voor zonden, zodat maakt uw goedkeuring van mijn kus om het even welke zonde ongedaan die ik door uw hand heb begaan te houden.“
(Tezelfdertijd) opgewonden en geamuseerde Juliet: „Zo eist u bevrijd geworden te zijn van uw zonde door mijn lippen te kussen. Nu heb ik de zonde. Wat u die zijn over dat gaan doen?“
Romeo: „U wilt me u opnieuw kussen? Groot!“ (Kussen haar opnieuw.)
Juliet: „U hebt werkelijk al dit kunstmatige argumentatie niet nodig om het kussen van me te rechtvaardigen, weet u het. Word ernstig.“
Who is zou u zeggen meer hier verantwoordelijk voor de cursus van gebeurtenissen? Waarom?
Zeffirelli schijnt om het woord „spleten“ in l. 118 een gemene betekenis te geven alhoewel de geleerden het ermee eens zijn over het algemeen dat de verpleegster voor een verandering sprekend van de rijkdom van Juliet eerder dan haar lichaam is. Bij l. 120, zet Romeo zijn klasse in boekhoudingstaal. Zoals de nota's zeggen, is Juliet nu zijn leven; maar ominously, is zijn voortdurend bestaan nu in gevaar omdat haar verwanten hem voor het streven van naar haar kunnen goed doden. Waarom denkt u Juliet de verpleegster over verscheidene andere mensen eerste alvorens Romeo vraagt te vermelden? Neem nota van het aankondigen in ll. 136-137. De toespraak die op l. 140 begint wordt klaarblijkelijk gemompeld aan zich, slechts helft-gehoord door de verpleegster. In welke betekenis kon het een worden genoemd rijm dat zij van Romeo leerde?
Akte II: Prologue
Wat is het dat Chorus zegt geeft het paar de bevoegdheid om de te overwinnen hindernissen die hen scheiden?
Akte II: Scène 1
Waarom het plagen van Mercutio toespraken niet last Romeo? Zoals de nota's voorstellen, ll. 23-30 zijn een reeks seksuele woordspelingen vergelijkend magische conjuration met seksuele betrekkingen.
Akte II: Scène 2
Dit is de beroemde „Scène van het Balkon,“ één van renowned in elk van Shakespeare. Maar wegens zijn romantische verenigingen is het vaak onbegrepen. De hartstocht van Romeo voor Juliet is ondubbelzinnig erotisch. Aan Elizabethans was de seksuele wens niet antithetisch tot Romaans; het was de essentie van Romaans. Bij het verzoeken van de triomf van de zon over de maan, hoopt Romeo zij geen veel langer Virgin zal blijven. De vrouwen die hun maagdelijkheid bovenmatig verlengden werden verondersteld om aan „groen-ziekte te lijden,“ malady die slechts kon worden genezen door gezonde lovemaking. Aldus het volledige is openen voor deze scène toegewijd aan Romeo fevered wens dat zij zal maken met hem houden van. Ondanks zijn hartstocht, is hij schuw genoeg, en beleefd genoeg, niet eenvoudig om binnen op haar te barsten. Het is de spanning tussen zijn overweldigende wens en zijn verzwijging die toont hoeveel hij van haar echt houdt.
De vergelijking van de ogen van een vrouw aan heldere sterren was iets alledaags, maar Shakespeare maakt het nieuw door het die in een verblindende reeks lijnen uit te werken bij de helderheid van de schoonheid van Juliet blijft stilstaan. Op welke manier zegt hij haar ogen helderder zijn dan sterren? Neem nota van het fysisch vertrouwelijke beeld van ll. 24-25. Om het even welke dichter kon zijn dame engelachtig roepen; Shakespeare stelt een mini-gedicht op het thema in ll samen. 26-32. Besteed bijzondere aandacht aan de nota over l. 33, dat constant verkeerd wordt geïnterpreteerdd en zelfs door mensen onbekend met gebruik Elizabethan onjuist aan gehaald. Merk op dat het Juliet is die door de gevolgen van hun liefde systematischer en denkt praktisch dan Romeo is. Maakt dit haar minder romantisch dan hij? Verklaar uw antwoord. Merk op dat het een reeks toeval is die deze zaak langs zo snel zonder Juliet wordt afgebeeld shameless beweegt. Hoe de toespraak van Juliet bij ll. 58-60 openbaar zowel haar liefde als haar vrees? Merk op dat zij bijna onmiddellijk van de dood spreekt die hem bedreigt. Van bij het begin wordt hun verhandeling ingepast met zinspelingen op dood. Wanneer hij zegt is hij in meer gevaar om door haar oog worden gedood, gebruikt hij conventionele hoofse taal die eeuwen teruggaat. In l. 82 „proef“ wordt gebruikt in de originele betekenis van wie deskundig een schip door gevaarlijke wateren leidt.
Maakt de lange toespraak die van Juliet bij l. 85 begint duidelijk dat zij nog een deugdzame jonge vrouw is die dit wenst haar liefde niet zo onmiddellijk was geopenbaard; maar nu het is geweest, is zij niet achterwaarts te kijken van plan. Neem nota hoe zij op de beroemde verklaring zinspeelt van Ovid dat Jove bij de eden van minnaars lacht. Veel van de rest van haar toespraak onderzoekt een paradox in traditionele Europese houdingen ten opzichte van liefde aangezien zij vrouwen betroffen: een vrouw zou onmiddellijk in liefde op eerst het zien van geliefd haar moeten vallen, maar het was hoogst ongepast voor haar om haar gevoel te openbaren. In plaats daarvan, zou zij op verlengde courtship moeten aandringen waarin de minnaar haar liefde zou verdienen. Haar verwerping van deze eeuw-oude stereotype is opwindend, maar ook hoogst gevaarlijk. Nota door de rest van het spel de vele verwijzingen naar haast. De haast heeft duidelijk zijn gevaren; maar welke rechtvaardiging Juliet voor snel acteren heeft?
Enkel aangezien Romeo de maan voor zijn maagdelijkheid had geminacht, verwerpt Juliet het te veranderlijk. Zich opnieuw staat Juliet toe om met blasphemy te flirten in het roepen van Romeo haar god. De verklaring van Romeo bij l. 125 is duidelijk opschrikkend aan Juliet, maar hij krijgt snel door erop aan te dringen terug dat hij van haar trouw zal houden. Eens hebben afgekondigdd haar liefde, is font van de welsprekendheid van Juliet unstopped, en zij wordt het dominante cijfer in de rest van de scène. Een geheim huwelijk dat een underage meisje impliceert zou zeker niet geldig in Engeland geweest zijn, maar Italië is een soort fantasie-land aan het publiek Elizabethan: om het even wat is mogelijk. Als „door en door“ „“ onmiddellijk bedoeld „anon; “ maar het werd zo vaak door mensen gebruikt die vraag naar directe actie proberen uit te stellen dat beide uitdrukkingen uiteindelijk om „na een tijdje kwamen te betekenen.“ Hier behoudt het zijn originele betekenis. In l. 156, „wil“ betekent „gebrek.“
Één van de charmantste aanrakingen in deze scène is Juliet die zo door de aanwezigheid van Romeo wordt overweldigd dat zij niet kan herinneren waarom zij hem terug riep. De volgende uitwisseling kondigt hun parallel debat vóór hun scheiding aan bij dageraad de dag na hun huwelijk. De eerste twee lijnen van de definitieve toespraak van Romeo maken duidelijk dat het lovemaking nog zeer op zijn mening is. Het wordt romantically gezet, maar de betekenis van zijn woorden is „ik dit wenst ik bovenop u.“ lag Zeffirelli verbetert op deze verenigbare verwijzingen naar geslacht om het hebben van zijn jonge minnaars helemaal over elkaar tijdens de scène te rechtvaardigen, die dingen kruidt omhoog door bij het aanzienlijke splijten van Olivia te blijven stilstaan Hussey's. Ondanks het feit dat geen productie Elizabethan zo fysiek zou geweest zijn, is Zeffirelli waar aan het bericht dat door de woorden aan het originele publiek zou vervoerd zijn. Herinner dat dit jonge paar zeer weinig van elkaar op de hoogte is behalve dat zijn zij uiterst aantrekkelijk en geestig.
Akte II: Scène 3
Friar Laurence wordt soms gespeeld als een weinig een dwaas; maar Zeffirelli geeft hem een goed beetje van waardigheid. Zijn toespraak op de helende en schadelijke eigenschappen van installaties is een ander beetje van het aankondigen. Enkel aangezien de helende kruiden kunnen doden, zodat kan de liefde ook tot dood leiden. Neem nota ook van het beeld van dood in een graf bij ll. 83-84. Welke rechtvaardiging biedt Laurence voor aan het akkoord gaan met dit hoogst ongepaste huwelijk?
Akte II: Scène 4
Zeffirelli zet de toespraakbegin van Mercutio bij l. 29 aan agressiever gebruik in zijn filmversie. Mercutio van de film maakt de obscene betekenis van ll. 95-96 onmiskenbaar. Wanneer Mercutio voorstelt dat de verpleegster bawd is, zinspeelt hij op de hierboven besproken stereotype. In haar toespraakbegin op l. 159, drukt uit de verpleegster haar verontwaardiging in Mercutio in bedoelde taal haar bedoeling uitdrukt om hem te geselen; maar zij gebruikt ongewild een reeks termijnen met dubbele betekenissen die geslacht in plaats daarvan beschrijven. Zo terwijl haar voorgenomen bericht „is ik zal de om het even welke mens slaan die me“ hindert wat het publiek hoort „ik zal hebben geslacht met de om het even welke mens is die me.“ benadert Het originele publiek vond waarschijnlijk dit hysterically grappig; het is een uitdaging voor moderne actress om de ambiguïteit te vervoeren terwijl het houden van de verpleegster blijkbaar van de dubbele betekenis van haar toespraak onbewust. Neem nota hoe Zeffirelli dit probleem oplost.
Akte II: Scène 5
De klassieke grappige uitwisseling tussen Juliet en de verpleegster illustreert het contrast tussen oud en jongelui die Juliet in haar inleidende toespraak had geschetst. Nota l. 65, waarin de Verpleegster geïmponeerd is door hoe „hete“ (enthousiaste) Juliet is. Zeffirelli neemt zijn richtsnoer van deze lijn aan directe Olivia Hussey uiterst te ageren, die haar tijd en staat van mening past.
Akte II: Scène 6
Horloge hoe Zeffirelli aan deze scène opdracht geeft om het „geweld“ van de hartstocht van de jonge volkeren te benadrukken en de dialoog in orde maakt om de scène te concentreren. De Friar laatste toespraak verstrekt overvloed van rechtvaardiging voor het opvoeren van Zeffirelli. Veel hier het aankondigen.
Akte III: Scène 1
Italianen nemen normaal nap na de lunch tijdens de hitte van de dag. In de hoogte van de zomer is de hitte verondersteld om waanzin tot stand te brengen. Shakespeare kan de actie van de lente aan de zomer om enkel deze reden bewogen hebben. Ondanks alle wetten tegen het, was iedereen intiem vertrouwd met de regels om dueling: om te dalen is een uitdaging zijn verlies van mensdom en nobility te verklaren. Iemand een schurk roepen was een zeer sterke vorm van uitdaging. Romeo maakt hier een enorm offer voor zijn liefde, maar het kijkt aan de toeschouwers zoals lafheid. Wat l. 94, gewoonlijk geciteerd als „plaag op beide huizen,“ in deze context betekenen? Merk op dat Mercutio niet op stadium sterft, maar weg geleid. Wanneer de mensen op stadium sterven, heeft Shakespeare hun organismen, om de eenvoudige reden die weg worden gesleept dat zijn stadium een gordijn niet had, en er was geen andere manier om de „dode“ actoren weg te worden. De moderne directeuren zijn niet zo beperkt, natuurlijk. Waarom zou dit een sterkere scène zijn als wij de dood van Mercutio moesten getuigen? De wens van Romeo voor vengeance zegeviert over zijn liefde voor Juliet. Kunt u een opmaken argument dat dit niet tot hem noodzakelijk een onwaardige minnaar maakt? Hoe wordt het thema van fatale snelheid geïllustreerdt door deze scène? De doodstraf was routine voor een grote verscheidenheid van inbreuken in de Renaissance (een feit die schijnt opmerkelijk weinig doen te hebben misdaad) afschrikken, zoals de verminking, de boetes, en het ballingschap waren. De opsluiting was zeldzamer, omdat het duur was.
Akte III: Scène 2
Onder de bloemrijke taal, precies weet Juliet wat zij wil: om liefde met Romeo te maken. Zij wil haar maidenly bescheidenheid overwinnen en van de wettige genoegens van echtelijk geslacht genieten. In klassieke mythologie, werden vele helden zoals Orion omgezet in constellaties. Bij het veronderstellen van zulk een lot voor Romeo kondigt zij onbewust zijn dreigend eind aan. De reactie van Juliet op de dood van Tybalt is één van de centrale punten van het spel, en één overtuigend van moeilijkst aan stadium. Zij moet tegen zorg maar nog eind worden gegrepen door te houden van Romeo. Door welke stemmingsveranderingen gaat zij in deze scène, en wat veroorzaakt deze veranderingen van stemming? Neem nota van de haast van dat Juliet in veranderende stemmingenspiegels dat van Romeo in de vorige scène. Het thema van een jonge vrouw het huwen dood is oude, opvallend gekenmerkt, bijvoorbeeld, in Antigone van Sophocles.
Akte III: Scène 3
Enkel zoals Juliet heeft gezegd zal zij waarschijnlijk zijn wedded aan dood, zodat zegt Friar Laurence Romeo wedded aan ramp is. Moedwillig strevend naar dood--het begaan van zelfmoord--was een dodelijke zonde aan zowel Katholieken als Anglicanen, een feit dat gemakshalve door Shakespeare veel van de tijd wordt genegeerd, maar zinspeelde aan door Friar bij l. 24. Neem nota hoe Romeo hem voor oud het zijn berispt, enkel aangezien Juliet bij haar verpleegster in Akte II berispte: Scène 5. Men kan begrijpen waarom dit spel altijd met jonge mensen populair is geweest. Welke redenen aan biedt Friar dat Romeo heilig zou moeten overwegen? Mantua is de meest dichtbijgelegen stad aan Verona, ruwweg 25 mijlen ver.
Akte III: Scène 4
Het thema van onbehoorlijke haast gaat verder. Welke vroegere onbesuisde handeling veroorzaakt het onbesuisde besluit van Capulet om het huwelijk van Parijs en Juliet te verhaasten? Het moderne publiek kan naar voren gebogen zijn om Parijs van het streven niet naar Juliet te beschuldigen direct, maar hij gedraagt zich op een meer juiste manier dan Romeo. Het privé streven naar tussen jonge mensen, romanticized niettemin vaak, werd officieel afgekeurd van. De huwelijken waren verondersteld om door ouders worden besproken. Nochtans, wordt de wijdverspreide wrok tegen dit patroon weerspiegeld in talloze verhalen van de MiddenLeeftijden door de 19de Eeuw, toen Europeanen definitief de douane verlieten.
Akte III: Scène 5
Shakespeare opent deze scène met een variatie op aubade, of traditie „van het dageraadlied“ van de MiddenLeeftijden. De minnaars die de nacht samen hebben doorgebracht luisteren aan het ochtendlied van de vogels met één of ander alarm zoals zij realiseren zij moeten scheiden. Opnieuw, wat maakt is de verse scène niet het thema zelf maar de gedetailleerde en originele behandeling Shakespeare geeft het. Zeffirelli onderstreept physicality op een bepaalde manier van de liefde van het paar die voor Shakespeare, door vrij een weinig hun vlees te tonen onmogelijk zou geweest zijn. Zie of u dit werk denkt (niettemin als u aansprakelijk om door R-rated nudity bent worden beledigd, kunt u weg kijken). Nota hoe de bedreiging van dood hun dialoog doorneemt. Telkens als wij Romeo en Juliet samen hebben gezien is er één of andere vorm van druk afdwingend haast geweest. Kunt u aan wat deze druk herinneren is geweest? Neem nota van het aankondigen in l. 56.
Juliet stelt in één van knapste woord-spelen van Shakespeare tevreden de bij ll. 60-65. Het is in verwarring brengend uit, en bewonderend de moeite waard het publiek Elizabethan voor op het kunnen te hebben snel verbeteren. Wanneer bij l. 85 Juliet zegt zij niemand wenst maar zij avenge de dood van haar neef wat de ambiguïteit in haar toespraak is? Zij gaat aan equivocate in haar volgende toespraak verder waar haar moeder haar hoort zeggend zij volkomen hoopt aan behold Romeo terwijl zij eigenlijk zegt zij nooit tot zij beholds hem zal tevredengesteld worden, en dat haar hart dood is. Haar wens „om haar liefde“ op het lichaam van Romeo te veroorzaken is duidelijk dubbelzinnig zelfs nog meer: zij wil liefde met hem opnieuw maken. Waarom Juliet haar moeder vraagt om iemand te vinden om een vergift aan Romeo te dragen: niet plaatst zij zijn leven in gevaar? Sommige kijkers reageren negatief aan de manier Zeffirelli aan Olivia Hussey om aan het nieuws van haar dreigend huwelijk aan Parijs opdracht heeft gegeven te reageren; maar het is belangrijk om in mening dat zij zeer jong is, als benadrukte directeur te houden de allereerste tijd wij haar in de film zagen. Zij heeft typische veertien-jaar-oude tantrum. Haar taal is zo vaak verfijnd wij kan zijn in gevaar om te vergeten hoe onrijp zij werkelijk is. Publiek van Shakespeare verwachtte dergelijke taal van al manier van karakters, en zou geen ongerijmdheid hier gezien hebben. Merk op dat haar ouders aangezien zij zo onbesuisd zijn. Hun overreaction kan ongelooflijk schijnen, maar huwt de keus „in feite uw aangewezen echtgenoot of de matrijs“ was een cliché. Velen van ons kunnen anders gezonde volwassenen herinneren die hun mannelijke nakomelingen van hun huizen banishing toen zij van universiteit met lang haar in de jaren '60 terugkeerden, en vele ouders beweerden na shootings van de Staat van Kent dat zij zouden gewild hebben dat hun eigen kinderen zijn ontsproten aan dood door de Nationale Wacht zij waren geïmpliceerd in antiwar protesten. Één van de belangrijkste thema's van dit spel is foolishness van de oudere generatie, de waarvan hartstochten vernietigender zijn dan die van de jongere generatie. Wij hebben vóór dat scruples van het verpleegstersgebrek gezien; maar tot zover is haar losse moraal aan Juliet ten goede gekomen. Nu spoort zij Juliet aan om bigamy te begaan, die zowel onwettig als een erge zonde was. Juliet reageert snel, afsnijdend de verpleegster van alle verdere confidences. Neem nota hoe in de definitieve lijn Juliet zelfmoord overweegt, hoewel zij Friar zinnig naar de raad van Laurence eerst streeft.
Akte IV: Scène 1
Parijs schijnt om huwelijk te bekijken, zoals haar vader, als vorm van medische behandeling voor het verdriet van Juliet. Zij denken zij te jong is om te weten wat voor haar goed is. In welke betekenis is Juliet onder ogen ziet niet haar (l. 36)? Friar het perceel van Laurence kan wanhopig schijnen, maar herinnert dat hij in groot probleem is. Hij heeft een ongeoorloofd huwelijk uitgevoerd en fervently willen vermijden samenspannend in bigamy. Juliet bedreigt zelfmoord, zoals Romeo had. De bereidheid van Juliet om in een graf („knekelhuis“) te blijven stilstaan is natuurlijk prophetic van haar daadwerkelijk lot, en moedigt friar aan om zijn perceel aan haar te openen. Ver in de 19de eeuw konden de artsen vaak niet diepe comas van dood onderscheiden, die tot zorg leidt dat de mensen soms verkeerd begraven in leven zouden kunnen zijn. Zulk een verhaal zou niet bijna far-fetched zo in de dag geweest zijn van Shakespeare aangezien het in van ons zou zijn.
Akte IV: Scène 2
Nu Juliet op haar cursus van actie wordt bepaald aarzelt zij niet om helemaal aan haar ouders te liggen.
Akte IV: Scène 3
Het was traditioneel voor de verpleegster aan slaap in de zelfde ruimte met haar jonge last tot zij werd gehuwd, zodat moet Juliet een verontschuldiging alleen vinden om te zijn. Haar verschrikkingen bij het nemen van de drug worden goed afgeschilderd; zij is geen stormende heldin om van potion zonder aarzeling te drinken, maar een zeer menselijk jong meisje. Haar bepaling is slaand omdat zij deze zeer begrijpelijke vrees moet overwinnen. Niet alleen vreest zij gek gaand in het graf, gaat zij bijna hier gek, zoals zij veronderstelt zij het spook van Tybalt ziet strevend naar wraak op Romeo.
Akte IV: Scène 4
Had Shakespeare een vrouw hij zou kunnen geaarzeld hebben om een gedetailleerd en uitgevoerd huwelijksbanket te beschrijven dat 's nachts wordt gepland. Van nu af aan snijdt Zeffirelli ruthlessly dialoog van de meeste scènes, totaal weglatend één belangrijke scène. Welk effect denkt u hij om probeert te bereiken door het einde van het spel zo te verkorten?
Akte IV: Scène 5
Welk karakter herformuleert het thema van de bruid wed aan Dood? Op welke gronden debatteert Friar Laurence dat Juliet beter is van doden? Wat l. 83 doet beteken: „Nog zijn de scheuren van de aard merriment van de reden“?
Akte V: Scène 1
Hoe kondigt de eerste toespraak van Romeo zijn uiteindelijk lot aan? Hoe wordt het thema van bovenmatige haast voortgezet in deze scène?
Akte V: Scène 2
Wat Friar het bericht van Laurence heeft verhinderd Romeo te bereiken?
Akte V: Scène 3
Merk op dat Zeffirelli een belangrijk incident van deze scène weglaat. Waarom denkt u hij? Waarom zegt Romeo hij houdt van Parijs beter dan zelf (l. 64)? Op welke manier is zijn toespraak parallel aan corpse van Tybalt? Soms wanneer Zeffirelli meer dialoog dan wil verstrekt Shakespeare hem, heeft hij eenvoudig een herhaalde lijn. Hij eerder overdoes dit effect met l. 159. Zich opnieuw toont Juliet gewaagd en resoluut om in actie te zijn. Haar zelfmoord zou natuurlijk bekeken zijn door de Kerk als afgrijselijke handeling, maar dat hield niet de populaire verbeelding van het romanticizing van het. Het theater werd beschouwd als een grondig slechte instelling door vrome volks en spelen wijst niet noodzakelijk op de officiële ethiek van de dag. Toch was één van weinig gedichten van Shakespeare die tijdens zijn leven worden gepubliceerd de „Verkrachting van Lucrece“ die zelfmoord idealiseerde. Gegeven wat u van waarden weet Elizabethan, waarom is de rol van de Prins zo belangrijk aan het eind van het spel? De moderne directeuren met verschillende waarden zijn geschikt om zijn deel streng te snoeien of zelfs hem totaal weg te laten van de conclusie. Hoe bedoelen Montague en Capulet hun verzoening te symboliseren?
GecreÃërd door Paul Brians
Deze pagina is betreden tijden
sinds 6 Juni, 1997 geweest.
Duur herzien 2 Februari, 2000.