| Het derde album van UGK, Vuile Ridin, is hun eerste dat door een belangrijk etiket moet worden vrijgegeven, dat u één of andere soort aanwijzing geeft van hoe ver de groep in vier korte jaren is gegaan. In die spanwijdte van tijd, schraapte UGK tot de bovenkant van kleine maar wrede de heup-hop scène in de Zuidelijke Verenigde Staten, die een distinctieve gangstahybride in het proces creëren. UGK is enkel hedonistic en materialistic zo zoals die rappers uit op de Kust van het Westen, maar zij gieten hun muziek met diepe funk van de scène niet Cali, noch zij revel in de buyoant baarzen van hun brethren van Miami. In plaats daarvan, nemen zij meer ont*doen-onderaan benadering, die al beter is om hun celebratiosn van geld, drugs, vrouwen te horen -- alle typische gangstatoebehoren. Als UGK werkelijk nieuw iets niet om heeft te zeggen, minstens zijn zij met een het in dienst nemen manier om het te zeggen op de proppen gekomen -- het geluid van hun verslag is trillend en direct, brengend u juist in dik van dingen. Het is geen uitzonderlijke gangstatik, maar het is onderhoudend. ~ Leo Stanley, Al Gids van de Muziek |