De Cocaïne van de barst

	Translated has no connection with the authors of this page and is not responsible for its content. View original page	Lingobot Home
What you are seeing is the cache version of a page that has been translated automatically

In Onderzoek
Van de Grote Klap

Wat is de Cocaïne van de Barst?

De cocaïne is een alkaloïde die in bladeren van de Zuidamerikaanse coca van struikErythroxylon wordt gevonden. Het is een krachtig het versterken psychostimulans. De drug veroorzaakt een betekenis hoofdzakelijk van exhilaration in de gebruiker door reuptake van neurotransmitterdopamine in midbrain te blokkeren. Als de voorspellingen van de Verplichting Hedonistic worden gerechtvaardigd, dan zullen de toekomstige millennia getuigen welke geroepen „prettig techniek“ van Robert Anton Wilson eens. De rijpe verhogingen van momenteel drug-veroorzaakte staten van euphoria zullen in een absolute vooronderstelling van sentient bestaan worden omgezet. Life-long geluk zal genetisch voorgeprogrammeerd worden. De „piekervaringen zullen“ een natuurlijk deel van dagelijkse geestelijke gezondheid worden. De cocaïne, helaas, biedt slechts een tragisch bedrieglijke kortere weg aan.
        In pre-Columbian tijden, werd het cocablad officieel gereserveerd voor royalty Inca. De inwoners gebruikten coca voor mystical, godsdienstige, sociale, voedings en geneeskrachtige doeleinden. Coqueros exploiteerde zijn stimulanseigenschappen om moeheid af te weren en de honger, verbetert duurzaamheid, en om een goedaardige betekenis van welzijn te bevorderen. De coca werd aanvankelijk verboden door het Spaans. In 1551 verbande de Bischop van Cuzco cocagebruik op pijn van dood omdat het een „kwade agent van de Duivel“ was. De genoteerde 16de eeuw de orthodoxe Katholieke kunstenaar Diego De Robles aantrekt verklaarde dat de „coca een installatie is die de duivel voor de totale vernietiging van de inwoners.“ uitvond Maar de invallers ontdekten dat zonder Incan „gift van de goden“, de inwoners de gebieden konden nauwelijks werken - of mijngoud. Zo kwam het om zelfs door de Katholieke Kerk worden gecultiveerd. Bladeren van de coca werden verdeeld drie of vier keer per dag aan de arbeiders tijdens korte rest-onderbrekingen.
        Het terugkeren introduceerden Spaanse conquistadores coca aan Europa. Zelfs kan Shakespeare het gerookt hebben - en geïnhaleerde hebben. De cocainstallatie is bederfelijk en reist slecht. Maar toch werd de coca geworven als „elixir van het leven“. In 1814, spoorde een hoofdartikel in het Tijdschrift van de Heer onderzoekers aan om met proefneming te beginnen zodat de coca als „substituut voor voedsel zodat de mensen konden leven een maand, nu en dan zou kunnen worden gebruikt, zonder het eten…“
         Het actieve ingrediënt van de cocainstallatie werd eerst geïsoleerds in het Westen door de Duitse chemicus Friedrich Gaedcke in 1855; hij noemde het „Erythroxyline“. Albert Niemann beschreef een beter reinigingsproces voor zijn PhD; hij noemde het „cocaïne“. Sigmund Freud, een vroege enthousiast, beschreef cocaïne als magische drug. Freud schreef een lied van lof in zijn eer; en hij oefende uitgebreide zelf-proefneming uit. Aan Sherlock Holmes, was de cocaïne „zo transcendentally bevorderend en verduidelijkend aan de mening dat zijn secundaire actie een kwestie van klein ogenblik“ is. Robert Louis Stephenson schreef het Vreemde Geval van Dr. Jekyll en M. Hyde tijdens een zesdaagse cocaïne -cocaïne-binge. Intrepid polaire adventurer Ernest Shackleton onderzocht Antarctica dat door tabletten van Gedwongen Maart wordt aangedreven.
         De artsen deelden cocaïne als tegengif uit aan morfineverslaving. Jammer genoeg, maakten sommige van hun patiënten een gewoonte van het combineren van allebei.
        De cocaïne was spoedig verkochte over de toonbank. Tot 1916, kon men het in Harrods kopen: een uitrusting geëtiketteerdk een „Welkom Heden voor Vrienden bij de Voor“ bevatte cocaïne, de morfine, de spuiten en de extra naalden. De cocaïne werd wijd gebruikt in tonicums, tandpijnbehandelingen en octrooigeneesmiddelen; in coca waarborgden de sigaretten „om depressie“ op te heffen; en in de tabletten van de chocoladecocaïne. Één snel-verkoopt product, HayFever van Ryno en de Remedie van de Catarrhus („voor wanneer de neus omhoog wordt gevuld, rood en pijnlijk“) bestonden uit 99.9 percenten zuivere cocaïne. De potentiële kopers werden geadviseerd - in de woorden van farmaceutisch vast parke-Davis - dat de cocaïne „de lafaard kon moedig maken, stille welsprekend, en de lijder aan pijn“ ongevoelig maken.
        Wanneer gecombineerd met alcohol, brengt het cocaïnealkaloïde een verdere krachtig het versterken samenstelling op, die nu wordt gekend om te zijn cocaethylene. Aldus was de cocaïne een populair ingrediënt in wijnen, in het bijzonder de ontvangen goedkeuring van Vin Mariani.Coca wijn van eerste-ministers, royalty en zelfs de Paus. De architect frédérick-Auguste Bartholdi merkte op dat als slechts hij Vin Mariani vroeger in zijn leven had gebruikt, dan hij het Standbeeld van Vrijheid een paar honderd meters hoger zou gebouwd hebben.
        De coca-cola werd geïntroduceerde in 1886 als „waardevol hersenen-tonicum en behandeling voor alle zenuwachtige kwellingen“. De coca-cola werd bevorderd als matigingsdrank „aanbiedend de deugden van coca zonder de ondeugden van alcohol“. De nieuwe drank stimuleerde en populair. Tot 1903, het typische dienen bevat rond 60mg van cocaïne. Vandaag verkocht, bevat het nog een uittreksel van coca-bladeren. Het bedrijf van de Coca-cola voert acht ton van Zuid-Amerika in elk jaar. Tegenwoordig worden de bladeren gebruikt slechts voor smaakstof aangezien de drug is verwijderd.
        Een cocablad bevat typisch tussen 0.1 en 0.9 percenten cocaïne. Indien gekauwd in dergelijke vorm, stelt het zelden de gebruiker met om het even welke sociale of medische problemen voor. Coca-kauwt kan namelijk therapeutisch zijn. Wanneer de bladeren worden doorweekt en fijngestampt, echter, wordt de cocaïne dan gehaald als coca-deeg. Nadat het organische gebruikte oplosmiddel is verdampt, is het coca-deeg 60 tot 80 percenten zuiver. Het wordt gewoonlijk uitgevoerd in de vorm van het zout, cocaïnewaterstofchloride. Dit is de gepoederde cocaïne het gemeenschappelijkst, tot onlangs, in het Westen. Het testen van de drug voor cocaïne poogt de aanwezigheid van zijn belangrijke metabolite, inactieve benzoylecgonine te ontdekken. Benzoylecgonine kan maximaal vijf dagen in toevallige gebruikers worden ontdekt. In chronische gebruikers, is de urineopsporing mogelijk zolang drie weken.
        Maar toch was het ouderwetse cocaïnewaterstofchloride nog niet goed genoeg. De sensatie-hongerige trilling-zoekers hebben lang naar de uiteindelijke hoogte van de uiteindelijke „stormloop“ gestreefd. Zij zijn niet tevredengesteld met de verbeterde stemming, de seksuele rente, zelfvertrouwen, de gemoedelijke dapperheid en het geïntensifi�ërdeh bewustzijn dat uit enkel snurkende cocaïne het moet worden afgeleid. Normaal, slechts zou de intraveneuze route van beleid kunnen worden verwacht om de meer machtige en snelle klap te leveren zij hebben gezocht. Maar toch zijn er zeer sterke culturele vooroordelen tegen het inspuiten van recreatieve drugs. Zo werd een smokeable vorm ontwikkeld.
        Aangezien het waterstofchloridezout bij de temperatuur ontbindt die wordt vereist om het te laten verdampen, wordt de cocaïne in plaats daarvan omgezet in de bevrijde basisvorm. Aanvankelijk, de „vrij-basis“ cocaïne werd typisch geproduceerd gebruikend vluchtige oplosmiddelen, gewoonlijk ether. Jammer genoeg, is deze techniek fysisch gevaarlijk. Het oplosmiddel neigt aan te steken. Vandaar werd een geschiktere methode om smokeable vrij-basis te veroorzaken populair. Zijn product is barst. Om barst-cocaïne te verkrijgen, wordt het gewone cocaïnewaterstofchloride geconcentreerd door de drug in een oplossing van zuiveringszout te verwarmen tot het water verdampt. Dit type van basis-cocaïne maakt een het barsten geluid wanneer verwarmd; vandaar de naam „barst“. De basis-cocaïne laat verdampen bij een lage temperatuur, zodat kan het gemakkelijk via een verwarmde pijp worden geïnhaleerde.
        De barst-cocaïne levert een intensiteit volledig van genoegen buiten de normale waaier van menselijke ervaring. Het biedt de prachtigste staat van bewustzijn aan, en de meest intense betekenis van in leven het zijn, zal de gebruiker ooit van genieten. (S) hij zal tot verhoogde staten van het zijn toegang hebben de waarvan wijzen aan chemisch -chemisch-naïve tijdgenoten onbekend zijn. Tastend voor adequate woorden, spreken de barst-afnemers soms van de stormloop in termen van een „whole-body orgasme“. Drug-naïef virgins - lichtjes winkel-bevuild of anders - kan (tenzij in thrall aan verkeerd ontworpen logische behaviouristtheorieën zeker zijn niet van het betekenen) dat zij de betekenis van zulk een uitdrukking hebben begrepen. Want om dit te doen, het noodzakelijk zou zijn om de drug via zijn distinctief levering-mechanisme oneself te nemen. Dit is in het gunstigste geval zeer imprudent.
         Uiteindelijk, kunnen de emotionele basislijn, en het affectieve analogon van Absolute Nul, kenmerk van het post-mensdom op zijn hedonically verrijkte wijzen van voorlichting groter zijn dan om het even wat wij nu kunnen begrijpen. Het kan hoger zijn dan de rapturous transporten van de meest euforische cokes-binge-cokes in paleo-menselijke geschiedenis. Ondertussen, een drug die een seculaire parodie algemeen van Hemel veroorzaakt leidt de gebruiker in een biologische tegenhanger van Hel.

Wanneer is het Best om de Cocaïne van de Barst te nemen?

Als vuistregel, is het diep onverstandig om barst-cocaïne te nemen. De hersenen hebben een echt wrede reeks negatieve terugkoppelingsmechanismen geëvolueerde. Hun functioneel effect moet ons van echt gelukkig het zijn lang tegenhouden voor. De aard is wreed spaarzaam met genoegen. Aanvankelijke kortstondige euphoria van een bekrachtiger zo uniek krachtig zoals de barst door een „neerstorting“ zal worden gevolgd. Dit impliceert bezorgdheid, depressie, geprikkeldheid, extreme moeheid en misschien paranoia. De fysieke gezondheid kan verslechteren. Het intense hunkeren naar voor meer cocaïne ontwikkelt zich. In zware gebruikers, kunnen de gestereotypeerde gedwongen en herhaalde patronen van gedrag voorkomen. Kan zo tastbare hallucinations van insecten die onderaan de huid („formication“) kruipen. De strenge depressieve voorwaarden kunnen volgen; geageerde delirium; en ook een syndroom dat soms als giftige paranoïde psychose wordt bekend. De neurale nawerking van chronisch cocaïnegebruik omvat veranderingen in monoamine metabolites en begrijpenvervoerders. Er is beneden-verordening van dopamine D2 receptoren om hun drug-veroorzaakte overstimulation te compenseren. Aldus is de capaciteit van de hersenen om genoegen te ervaren verminderd.
        De sociale gevolgen van zwaar cocaïnegebruik kunnen even onplezierig zijn. De nietrecreatieve gebruikers zullen waarschijnlijk uiteindelijk familie en vrienden vervreemden. Zij neigen geïsoleerda en verdacht te worden. Het grootste deel van hun geld en tijd wordt doorgebracht denkend over hoe te om meer van de drug te krijgen. De dwang kan volkomen obsessive worden. De illusie van vrij-wil zal waarschijnlijk verdwijnen. Tijdens een „opdracht“, hoofdzakelijk barst-binge-barst een dag 3-4, kunnen de gebruikers tot 50 rotsen verbruiken een dag. Om meer te verkrijgen, barst verslaafden zal liggen, zal bedriegen, zal stelen en zal begaan vaak misdaden van geweld. De zodra-gehouden van partners en de kinderen kunnen callously opzij worden gegoten. De gehele gemeenschappen kunnen door barst-misbruik worden onderbroken. Terwijl „empathogens“ zoals Ecstasy van MDMA/- wat de versie van meer serotonine dan dopamine teweegbrengen - empathy, vertrouwen, typisch medelevende liefde en sociability zal bevorderen, de „dopaminergic“ drugs zoals cocaïne of de amfetaminen, indien genomen op hun en aan overmaat, kunnen het omgekeerde effect gemakkelijk hebben. Dit verhaal heeft complicaties - de affiniteit van de cocaïne want de serotoninevervoerder eigenlijk groter is dan voor de dopamine vervoerder. Maar simplistisch, neigt de cocaïne een „egoïstische“ drug te zijn.
        Er is misschien één enkele voorspelbare tijd van het leven wanneer het nemen van barst-cocaïne is zinnig, onschadelijk en zowel emotioneel als intellectueel tevredenstellend. Voor zulk een gelegenheid het kan namelijk worden aanbevolen. Bepaalde achtenswaardige Engelse artsen waren eens in de gewoonte van het toedienen van aan terminaal-zieke kankerpatiënten een elixir dat als de „cocktail Brompton wordt bekend“. Dit was een oordeelundig-gemengd mengsel van cocaïne, heroïne en alcohol. De resultaten waren niet alleen voldoend aan de ontvanger. De verwanten van de getroffen patiënt waren ook pleased, bij de pas ontdekte blik van geestelijk vrede en geluk die de eigenschappen van gehouden van bedekken zoals (s) hij voorbereidingen trof om zijn of haar Maker te ontmoeten.
        Het leven van de tekening aan het sluiten met een transcendentally orgasmic klap, en niet een pathetisch en god-forsaken gejammer, kunnen het sterven in het hoogtepunt van zijn bestaan eerder dan zijn huidige slordige en voortgezette anti-climax veranderen.
        Er is een andere goede reden om het leven op een hoge nota te beëindigen. In de hoofdzakelijk seculaire maatschappij, die is een hedonistic dood-stijl meer verantwoordelijk vanuit een ethisch utilitair perspectief goedkeurt. Voor het belooft om vrienden en relaties miseries van het plaatsvervangende lijden en nood te sparen zij aansprakelijk zijn momenteel te ondergaan aangezien zij zijn daling getuigen.
        Een paar generaties vandaar, zullen de verwijdering van primitieve evolutieve overblijfselen zoals het het verouderen proces en het lijden hedonistic dood bepleite hier overtollig maken. In ondertussen, wordt opgevat in genoegen en kan redelijk hopen om daarin te sterven.

01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12
13   14   15   16   17   18   19   20   21   22   23   24

Refs
en verdere lezing
Cocaine Inc
Cannabis.net
Toekomstige Opioids
Onderzoek BLTC
Het ophouden van met Cocaïne
Utopian Chirurgie?
De Middelen van de cocaïne
amphetamines.com
Het Hedonisme van Wirehead
Anonieme cocaïne
Paradijs-techniek
De verplichting Hedonistic
MDMA: Utopian Farmacologie
Kritiek van de Moedige Nieuwe Wereld van Huxley

De goede Gids van de Drug
De gids van de Verantwoordelijke Ouder aan
De gezonde Spanningsverhogers van de Stemming voor Al Familie

In Onderzoek Van de Grote Klap

Wat is de Cocaïne van de Barst?

Wanneer is het Best om de Cocaïne van de Barst te nemen?

In Onderzoek
Van de Grote Klap