Translated has no connection with the authors of this page and is not responsible for its content.
View original page
|
|
Translated has no connection with the authors of this page and is not responsible for its content.
View original page |
Lingobot Home
|
| What you are seeing is the cache version of a page that has been translated automatically | ||
Mars is de vierde planeet van de Zon en zevende het grootst:
Bringer van Oorlog
baan: 227.940.000 km (Au 1.52) van de diameter
van de Zon: 6.794
km- massa: 6.4219e23 kg
Encyclopedie van het ZonneSysteem
Een geleerdere inleiding de planetarische wetenschap voor hen die een weinig dieper willen graven. Toegankelijk, zwaar geïllustreerde, voorstellend veel van de verbazingwekkende informatie die onlangs over Mars wordt geleerd, die in het in dienst nemen, levendige stijl wordt geschreven. Fictie door een wetenschapper die allebei kent hoe te om een goed verhaal en het grondgebied te vertellen het in wordt geplaatst.Mars (het Grieks: Ares) is de god van Oorlog. De planeet werd waarschijnlijk deze naam aan zijn rode kleur gepast; Mars wordt soms bedoeld als Rode Planeet. (Een interessante zijnota: de Roman god Mars was een god van landbouw alvorens wordt geassociÃërd te worden die met Griekse Ares; die ten gunste van het koloniseren van en het terraforming van Mars kunnen dit symbolism verkiezen.) de naam van de maand Maart uit Mars voortkomt.
Mars is gekend sinds voorhistorische tijden. Natuurlijk, is het uitgebreid bestudeerd met ground-based waarnemingscentra. Maar zelfs vinden de zeer grote telescopen Mars een moeilijk doel, is het enkel klein te. Het is nog een favoriet van de schrijvers van de wetenschapsfictie als gunstigste plaats in het ZonneSysteem (buiten Aarde!) voor menselijke habitation. Maar de beroemde „kanalen“ door Lowell en anderen „worden gezien die“ waren, jammer genoeg enkel denkbeeldig zo zoals prinsessen Barsoomian.
De Landende Plaats van de verkenner
Het eerste ruimtevaartuig om Mars te bezoeken was Mariner 4 in 1965. Verscheidene anderen volgden het omvatten van Mars 2, het eerste ruimtevaartuig om op Mars en twee landers van Viking in 1976 te landen. Beëindigend een lang 20-jarig hiaat, landde de Verkenner van Mars met succes op Mars op 1997 4 Juli. In 2004 landden de Zwervers „Geest“ en „Kans“ van Mars van de Expeditie op Mars die geologic gegevens en vele beelden terugstuurt; zij werken nog na een meer dan jaar op Mars. Drie orbiters van Mars (de Globale Landmeter van Mars, de Odyssee van Mars, en Uitdrukkelijke Mars) zijn ook momenteel in verrichting.
De baan van Mars is beduidend elliptisch. Één resultaat van dit is een temperatuurvariatie van ongeveer 30 c op het subsolar punt tussen aphelion en perihelion. Dit heeft een belangrijke invloed op het klimaat van Mars. Terwijl de gemiddelde temperatuur op Mars ongeveer 218 k is (- 55 c, -67 F), Martian waaier van oppervlaktetemperaturen wijd van zo klein zoals 140 k (- 133 c, -207 F) bij de de winterpool aan bijna 300 k (27 c, 80 F) aan de dagkant tijdens de zomer.
Hoewel Mars veel kleiner is dan Aarde, is zijn oppervlakte over het zelfde als de landoppervlakte van Aarde.
Olympus Mons
Mars heeft een aantal van de het meest hoogst gevariÃërd en interessant terrein van om het even welke aardse planeten, wat van vrij spectaculair het:
Zuidelijke Hooglanden
De zuidelijke hemisfeer van Mars is hoofdzakelijk oude gekratede vormen in hooglanden enigszins gelijkend op de Maan. In tegenstelling, bestaat het grootste deel van de noordelijke hemisfeer uit vlaktes die veel jonger, lager zijn in verhoging en hebben een complexere geschiedenis. Een abrupte verhogingsverandering van verscheidene kilometers schijnt om zich bij de grens voor te doen. De redenen voor deze globale dichotomie en abrupte grens zijn onbekend (sommigen speculeren dat zij aan een zeer groot effect kort na de groei van Mars toe te schrijven zijn). Heeft de Globale Landmeter van Mars een aardige 3D kaart van Mars geproduceerd die duidelijk deze eigenschappen toont.
Het binnenland van Mars wordt gekend slechts door gevolgtrekking van gegevens over de oppervlakte en de bulkstatistieken van de planeet. Het most likely scenario is een dichte kern ongeveer 1700 km in straal, een gesmolten rotsachtige mantel enigszins dichter dan de Aarde en een dunne korst. De gegevens van de Globale Landmeter van Mars wijzen erop dat de korst van Mars ongeveer 80 km dik maar slechts ongeveer dik in de zuidelijke hemisfeer 35 km in het noorden is. Lage dichtheid van Mars wijst de vrij in vergelijking met de andere aardse planeten erop dat zijn kern waarschijnlijk een vrij grote fractie van zwavel naast ijzer (ijzer en ijzersulfide) bevat.
Als Kwik en de Maan, schijnt Mars om actieve plaattektoniek momenteel niet te hebben; er is geen bewijsmateriaal van recente horizontale motie van de oppervlakte zoals de gevouwen bergen zo gemeenschappelijk ter wereld. Zonder zijplaatmotie, blijven hot-spots onder de korst in een vaste positie met betrekking tot de oppervlakte. Dit, samen met de lagere oppervlakteernst, kan van de zwelling Tharis en zijn enorme vulkanen rekenschap geven. Er is geen bewijsmateriaal van huidige vulkanische activiteit. Nochtans, wijzen de gegevens van de Globale Landmeter van Mars erop dat Mars zeer die waarschijnlijk ooit tectonische activiteit in het verleden had.
Het Netwerk van de vallei
Er is zeer duidelijk bewijsmateriaal van erosie in vele plaatsen op Mars met inbegrip van grote vloed en kleine riviersystemen. Op een gegeven moment in het verleden was er duidelijk één of andere soort vloeistof op de oppervlakte. Het vloeibare water is de duidelijke vloeistof maar andere mogelijkheden bestaan. Er kunnen grote meren of zelfs oceanen geweest zijn; het bewijsmateriaal waarvoor door sommige zeer aardige beelden van gelaagd terrein versterkt werd dat door de Globale Landmeter van Mars en mineralology wordt genomen vloeit uit Kans MER voort. De meesten hiervan richten aan natte episoden die slechts kort en zeer lang geleden voorkwamen; de leeftijd van de erosiekanalen wordt geschat op ongeveer bijna 4 miljard jaar. Nochtans, drukken uit de beelden van Mars bevrijd begin 2005 toon wat een bevroren overzees schijnt te zijn die (misschien 5 miljoen jaar geleden) zeer onlangs vloeibaar was. De bevestiging van deze interpretatie zou inderdaad een zeer grote overeenkomst zijn! (Valles Marineris werd NIET gecreÃërd door lopend water. Het werd gevormd door zich van de korst uit te rekken en te barsten verbonden aan de verwezenlijking van de zwelling Tharsis.)
Vroeg in zijn geschiedenis, was Mars veel meer als Aarde. Zoals met Aarde bijna werd elk van zijn kooldioxide gebruikt tot de rotsen van het vormcarbonaat. Maar niet hebbend de de plaattektoniek van de Aarde, kan Mars om het even welk van deze kooldioxide terug in zijn atmosfeer recycleren niet en kan zo niet een significant serreeffect ondersteunen. De oppervlakte van Mars is daarom veel kouder dan de Aarde bij die afstand van de Zon zou zijn.
Mars heeft een zeer dunne atmosfeer die meestal uit de uiterst kleine hoeveelheid het blijven wordt samengesteld kooldioxide (95.3%) plus stikstof (2.7%), argon (1.6%) en sporen van zuurstof (0.15%) en water (0.03%). De gemiddelde druk op de oppervlakte van Mars is slechts ongeveer 7 millibars (minder dan 1% van Aarde), maar het variÃërt zeer met hoogte van bijna 9 millibars in de diepste bassins aan ongeveer 1 millibar bij de bovenkant van Olympus Mons. Maar het is dik genoeg om zeer sterke winden en enorme stofonweren te steunen die bij gelegenheid de volledige planeet voor maanden overspoelen. Veroorzaakt de dunne atmosfeer van Mars een serreeffect maar het is slechts genoeg om de oppervlaktetemperatuur door 5 graden op te heffen (k); veel minder dan wat wij op Venus en Aarde zien.
Zuiden Polair GLB
De vroege telescopische observaties openbaarden dat Mars permanente ijskappen bij beide polen heeft; zij zijn zichtbaar zelfs met een kleine telescoop. Wij weten nu dat zij uit waterijs en stevige kooldioxide („droog ijs“) samengesteld zijn. De ijskappen stellen een gelaagde structuur met afwisselende lagen van ijs met variërende concentraties van donker stof tentoon. In de noordelijke zomer de kooldioxide volledig sublimes, verlatend een overblijvende laag van waterijs. ESA Uitdrukkelijke Mars heeft aangetoond dat een gelijkaardige laag van waterijs eveneens onder zuidelijk GLB bestaat. Het mechanisme verantwoordelijk voor het in lagen aanbrengen is onbekend maar kan aan klimaatveranderingen toe te schrijven zijn met betrekking tot veranderingen op lange termijn in de neiging van de evenaar van Mars aan het vliegtuig van zijn baan. Er kan ook waterijs zijn dat onder de oppervlakte bij lagere breedten wordt verborgen. De seizoengebonden veranderingen in de omvang van de polaire kappen verandert de globale atmosferische druk door ongeveer 25% (zoals gemeten bij de plaatsen van Viking lander).
Mars door TGV
De recente observaties met de RuimteTelescoop Hubble hebben geopenbaard dat de voorwaarden tijdens de opdrachten van Viking niet typisch kunnen geweest zijn. De atmosfeer van Mars schijnt nu zowel kouder als droger te zijn dan gemeten door landers van Viking (meer details van STScI).
Landers van Viking voerden experimenten uit om het bestaan van het leven op Mars te bepalen. De resultaten waren enigszins dubbelzinnig maar de meeste wetenschappers geloven nu dat zij geen bewijsmateriaal voor het leven op Mars tonen (er is nog één of andere controverse, nochtans). De optimisten wijzen erop dat slechts twee uiterst kleine steekproeven en niet van de gunstigste plaatsen werden gemeten. Meer experimenten zullen door toekomstige opdrachten aan Mars worden gedaan.
Een klein aantal meteorieten (de meteorieten SNC) wordt verondersteld om op Mars voortgekomen te zijn.
Op van 1996 6 Augustus, kondigde David McKay et al wat aan dachten zij bewijsmateriaal van oude Martian micro-organismen in de meteoriet ALH84001 zou kunnen zijn. Hoewel er nog één of andere controverse is, heeft de meerderheid van de wetenschappelijke gemeenschap deze conclusie niet goedgekeurd. Als er is of het leven op Mars was, hebben wij nog het niet gevonden.
Grote, maar niet globale, zwakke magnetische gebieden er bestaan in diverse gebieden van Mars. Dit het onverwachte vinden werd gemaakt tegen dagen van de Landmeter van Mars de Globale enkel nadat het de baan van Mars inging. Zij zijn waarschijnlijk resten van een vroeger globaal gebied dat sindsdien is verdwenen. Dit kan belangrijke implicaties voor de structuur van het binnenland van Mars en voor de afgelopen geschiedenis van zijn atmosfeer en vandaar voor de mogelijkheid van het oude leven hebben.
Wanneer het in de nighttime hemel is, is Mars gemakkelijk zichtbaar met het oog zonder hulp. Mars is een moeilijk maar veelbelovend doel voor een amateurtelescoop hoewel slechts voor de drie of vier maanden elk martian jaar wanneer het aan Aarde dichtst is. Zijn duidelijke grootte en helderheid variëren zeer al naar gelang zijn relatieve positie aan de Aarde. Er zijn verscheidene Websites die de huidige positie van Mars (en de andere planeten) in de hemel tonen. De meer gedetailleerde en aangepaste grafieken kunnen met een planetarium programma worden gecreÃërd.
De Satelliet van de Massa van de Straal
van de afstand (000 km) (km) (kg) Discoverer Datum
Phobos 9 11 1.08e16 Zaal 1877
Deimos 23 6 1.80e15 Zaal 1877
(De „Afstand wordt“ gemeten van het centrum van Mars).
Het „gezicht op Mars“
Recente Geulen?
|
|---|
