01 augustus, 2006

de kijkers post sluit me op.

Beste Pamie,
Maar wat over „condos“?
dank,
Felisa

Oh. Ja. En enkel als die I die over „Nachos wordt gedacht.“ Hmm.

O.k., daar draai ik commentaren op, voor alle Wonder Moordenaars.

Hey, mijn nieuw boek kwam uit vandaag. Misschien zou u willen gaan redding van het boekpond. Zij zijn niet alle geen-dodenschuilplaatsen, weet u het.

Gepost door pamie bij 03:39 PM | Commentaren (34)

zij is verantwoordelijk voor het schommelen van de andere kust.

Mijn leven is de metro van Brooklyn dat, dat voetgangers in uit het stadscentrum ontwijkt, en mijn cohorten voor vrije dranken ontmoet bij de staaf die ons soms tewerkstelt wanneer het tijdschrift dat uit het bureau boven het werkt niet. Mijn garderobe is ebay-gewonnen H&M, tweedehands, of enkel een eenvoudige Japanse t-shirt en de jeans die met een roterende serie van plastiek worden bestrooid, dierlijk-themed toebehoren. Ja, is het kostbaar. Ik loop aan audities tijdens lunch en dineruren proberend een acteur te zijn. Ik neem in manier heimelijk toon en persgebeurtenissen bewerend een schrijver te zijn. In ander nieuws, houd ik van garnalen.

Ik mis u, Andi Teran.

Gepost door pamie in 10:16 AM

hmm.

Ik heb geprobeerd om in het kopen van een nieuwe computer te spreken, omdat dit men langzaam wordt, en alle sleutels hebben met duizenden woorden I dagelijks type verminderd, en fundamenteel is deze machine vastgemaakt aan mijn heup sinds Mei 2004, maar wat gebeurt wanneer ik overal dichtbij een MacBook word, als stee heeft gezien hebben net… gekocht

… laat me weten dat mijn het schrijven zal lijden, zal mijn zelf-absorptie een hoogte van alle tijden bereiken, en ik zal één van die meisjes van de Nok van Web voor geld worden. En dan, zal ik me werkelijk in de ochtend eerbiedigen?

Ja, ik, als het betekende ik een huis met airconditioning en een pool kon hebben. Y'all, ben ik zo goedkoop. Dat is zo droevig dat ik totaal bedoelde wat ik enkel zei.

Gepost door pamie in 12:02 AM

31 juli, 2006

hey, bekijk dat.

Ik weet nooit het hoe te om de boekhandelaars te benaderen. Ik beëindig omhoog zeggend, „hallo, schreef ik dit. Wilt u me uw voorraad?“ ondertekenen

Het klinkt zo stom wanneer ik het zeg, maar ik ben niet zeker te zeggen wat anders. „Hallo, zal ik mijn naam in elk van deze schrijven, omdat ik u werkelijk allemaal wil verkopen, en ik zal doen wat het neemt om deze tribune naast alle duizenden andere boeken rond hen op te maken. Gelieve te laten me in deze boeken schrijven.“

„Hello, zal ik uw boekhandel elke maand voor volgend jaar het controleren om te zien besluipen hoeveel exemplaren hiervan u verkocht, zodat zou het kunnen helpen als ik mijn naam in wat van hen schreef. U weet het, zodat kunt u een sticker aan hen toevoegen.“

Laatste tijd ging ik naar het Bosje op mensen letten mijn boek niet kopen, dat zodat was veel pret ik me op het opnieuw verheugde. Goed, dit keer houdt mijn boek op een lijst aangaande de derde verdieping, en de voorlijst een bos van boeken over Harry Potter of Rachael Ray. Zo het niet gemakkelijk is te spioneren. Ik nam dit beeld bij een opslag in de vallei, waar het boek naast het register, wat betekent als ik op mensen wilde letten doorblader het boek, ik vrij veel zou moeten een baan daar worden juist was. Ik kon niet het in Maagdelijke Megastore vinden. Barnes en Edele dichtbijgelegen mijn huis hadden een aardige, gezonde stapel hen, en boden aan om het naar de lokale auteurssectie van de opslag te verplaatsen.

Het is een weinig zwaar. De verkoop gaat goed, en de overzichten zijn positief geweest -- („Ribon blinkt bij romantische dialoog uit. De uitwisselingen tussen Benny en haar twee romantische suitors Zack en Mickey zijn vers, grappig, echt en belasten die met Romaans en wens.“ Hey, dank, Romantische Tijden!) -- maar het is nog zwaar.

Het is zwaar allen.

Alles is zwaar, en ik heb nightmares gehad. Vrij slechte degenen, waar mijn mom in risico, of ik vreselijk verkeerd iets heb gedaan en niet het kunnen bevestigen, of ik loop van slechte kerels en ik zal dromen binnen dromen aan het punt hebben waar ik of ben ik of niet wakker, weet weet wat ik veronderstelde en wat werkelijk gebeurde, of niet meer waar ik in de ochtend ben. Het is uitputtend. Ik wissel ook van het krijgen van genoeg slaap niet aan het krijgen af zodat veel slaap I behoefte houden slaap te voelen als heb ik genoeg geslapen.

Oh, wah. Wat. Negeer me en mijn het jammeren. Ik ben fijn.

Eerlijk, weet ik deze dagen te schrijven wat niet anders over. Het boek is uit, hard werk ik, is het leven ingewikkeld, gaan er een in termen van verantwoordelijkheden en verwachtingen en verplichtingen en ik ben ongerust gemaakt over zes duizend dingen, de meesten waarvan geen zaken hebben die in een openbaar forum wordt besproken. Ik ben letterlijk duizend e-mail erachter in het beantwoorden van e-mail. Ik word enkel overweldigd.

Dan en ik zowel voel onbeheerst als bezig. Dit is wat Dan ertoe aanzette om een ingang over zijn katten te schrijven, en ik schrijf een ingang waar ik u ik kan niet schijnen om met ingangen op de proppen te komen vertel. Ik weet te zeggen wat niet anders buiten ik droevig ben.

Gepost door pamie bij 04:34 PM

28 juli, 2006

ik spreek goed, y'all.

„Maar het materiaal dat gaat is niet veel ik niet voordien heeft gesproken over.“

Wat?! Ernstig, moet ik ophouden lezend mijn eigen gesprekken.

Uitdrukkelijke de Washington Post stelde onlangs sommige vragen over mijn boek, mijn gewicht, en mijn jeans. Ik denk ik iemand ga moeten inhuren wie aan me geeft gesprekken luistert zodat houd op ik verdelend infinitieven helemaal over de plaats.

Gepost door pamie in 10:23 AM

dork alarm.

De „meeste mensen roepen me Pam. Maar mensen die als me me werkelijk Pamie roepen. De mensen die van me werkelijk houden roepen me liefje. Mijn mom roept me Pamie. Internet roept me pamie. In officiële titels, ben ik Pamela. Um… de meeste mensen roept me Pam.“

Mens. Waarom kan niet ik zwijgen?

Laird van Jay van de Voorzienigheid van de RAND probeert om me als elk correct te maken van tijd tot tijd ik ophoudt denkend over mij lang genoeg om te begrijpen hoe de woorden in dit gesprek werken.

En dank u, Pooks, voor het maken van me blozen.

Gepost door pamie in 09:44 AM

27 juli, 2006

neem dat, pamlea.

Noah Robischon van het Weekblad van het Vermaak is met de beste nieuwe niet-mijn-naam op de proppen gekomen.

Controleer het. (Ben zeker om op de video voor het volledige effect te letten.)

Het is de koelste advertentie voor Dewey, zodat kon ik niet meer tevreden zijn.

Gepost door pamie bij 06:52 PM

26 juli, 2006

mijn beste vriend is moedig.

Dit maakt deel uit van de piketlijn buiten het Volgende Hoogste Model van Amerika. Ik ben die het teken houdt. Dan die een verschil probeert te maken. Lees hier waarom.

Gepost door pamie bij 05:59 PM