Translated has no connection with the authors of this page and is not responsible for its content. View original page	Lingobot Home
What you are seeing is the cache version of a page that has been translated automatically

„Trap aan Hemel: Is dit het Grootste Lied van Al Tijd?“

Als u tussen zeventien vijftig bent en de „Trap“ niet uw favoriet
is stem, u waarschijnlijk ook uit het bent om te geven dat het acht-minieme
mirakel van de rots twintig deze maand draait.

door Karen Karbo


    „Als uw kind vandaag geboren is: [November 8, 1971]… zal hij één
    van die zijn die jonge mensen charmeren die het complimenteren vergt wanneer
    ongebruikelijk iets wordt verwezenlijkt. Om het even welk werk dat aan het tevredenstellen van het
    publiek wordt verbonden is fijn hier… Probeer om muziek geen lessen te geven als
    de voetbal.“ wordt gewenst

                     - Carroll Righter, het Instituut van Carroll Righter

Het geleide vierde album van Zeppelin kroop in verslagopslag de week van 8 November,
1971. De enige verwijzing naar „Trap aan Hemel“ in het ROLLING overzicht van de STEEN
zei dat „sommigen [op het album] zouden kunnen eigenlijk schuw en vullen poetic worden genoemd
als het zich niet zo goed van („Trap aan Hemel“ en „het Gaan naar Californië
“)…“ droeg De vroegste, ernstigste aandacht die aan het lied wordt besteed
verscheen in universiteitskranten en duistere muziekvodden. Een schrijver voor het „Gouden
Overzicht van de Kust“ dat in Connecticut wordt gebaseerd zei het lied „elegant van een mooie
akoestische steun aan snel bewegende elektrisch eindigt bouwt. Met elke verandering
wacht u op de explosie en het komt zeer gratifyingly… De „trap aan
Hemel“ is de beste muzikale vertegenwoordiging van een orgasme dat ik.“ ooit heb gehoord
Vier meer jaren voor de New York Times kondigden af: ER IS KUNST IN GELEIDE
HEAVY-METAL HULLABALOO VAN ZEP. Het is twijfelachtig dat iedereen wist het het
populairste rotslied van al tijd zou worden. Toch is het acht minuten lang
en nooit als enig vrijgegeven. Zelfs „Hey Jude“ was korter, was 45, 
en genoot van de voordelen van begrijpelijke woorden en zingen- chorus. Maar
„Hey Jude“ is niet het meest gevraagde lied van al tijd op FM rotsposten.
Niemand had ooit een thema van „Hey Jude“ prom of speelde het lied bij huwelijken en
begrafenissen zoals „Trap.“ De „trap“ kon niet vandaag slagen. Terug in 1971, prided
FM deejays bij diep het graven in albums om met excentriek 
op de proppen te komen, cultish favorieten. Met zijn dichtbijgelegen-oppressive lengte, na:streven-streven de onregelmatige veranderingen 
, en lyrische gedichten na, was de quasi-middeleeuwse hymne een perfecte keus. Het 
blijft een favoriet onder muziekluisteraars die jonger zijn dan het 
lied zelf, luisteraars die, in sommige gevallen, zonder twijfel terwijl het 
wijsje opgevat werden dat van autosprekers wordt vernietigd.

En het maakt me wonder.


DE FEITEN VAN DE „TRAP“ VAN DE PRET:

* vanaf 7 Januari, leidde 1991, „Zeppelin IV“ was geweest verklaarde platinatijden
tien (tien miljoen verkochte exemplaren).

* de trap aan Hemel " blijft de groot-verkoopt bladmuziek in de geschiedenis
van rots. Een gemiddelde klap verkoopt 10.000 tot 15.000 exemplaren. De „trap aan Hemel heeft“
meer dan één miljoen exemplaren verkocht.

* de „Trap wordt“ nog gespeeld 4.203 keer per jaar door de AOR van het land
zevenenzestig grootste (album-georiënteerde rots) radioposten, volgens REPLAY van de OCHTEND
van de MAANDAG van het handelstijdschrift. Hoeveel keer is het gespeeld aangezien het
werd vrijgegeven? ASCAP, de Amerikaanse Maatschappij van Componisten, Auteurs en Uitgevers, 
weigert om nauwkeurige cijfers vrij te geven, maar is hier een ruwe gissing: Stel voor dat op
elke AOR post in Amerika, het lied vijf keer per dag tijdens zijn eerste
drie maanden van bestaan werd gespeeld; twee keer per dag voor de volgende negen maanden; één keer per dag
voor de volgende vier jaar; en twee tot drie keer per week voor de volgende
vijftien jaar. Er zijn AOR ruwweg zeshonderd en „klassieke“ rotsposten
in de V.S., wat bedoelt dat de „Trap“ uitzending een minimum van 2.874
keer is geweest. Acht minuten per rotatie, ruwweg 23 miljoen minuten -- bijna
vierenveertig stevige jaren -- zijn gewijd aan het lied. Tot dusver.

* in 1982, kenmerkte een de consument-bescherming-commissie van de Assemblage van de Staat van Californië
hoorzitting verklaring van „deskundigen“ wie die „Trap eiste,“ wanneer achteruit
gespeeld, bevatte de woorden: „Ik zing omdat ik met Satan leef. Lord
zet me uit -- er zijn geen het ontsnappen het. Is hier aan mijn zoete Satan, de waarvan macht
Satan is. Hij zal u 666 geven. Ik leef voor Satan.“ Gebruikend een reel-to-reel band
machine, achteruit speelde *we* het lied. De grootste schok was dat de woorden
enkel als „Trap aan Hemel,“ slechts in Urdu klonken. In het vers dat 
„begint als er bustle in uw hedgerow zijn,“ er zijn inderdaad geuit 
iets die als „sayntin.“ klinkt Bewijsmateriaal van een duivels bericht? Of was de
achteruit-maskeert controverse begonnen door een ontbrekende elektronikafirma als list
om tieners om draaischijven door hen achteruit te spinnen te ruïneren ertoe te brengen?

* op 23 Januari, 1991, John Sebastian, eigenaar en algemene manager van KLSK FM
in Albuquerque, speelde New Mexico, het lied vierentwintig stevige uren om
een formaatverandering in klassieke rots in te huldigen. Het speelde meer dan twee honderd
keer, onthullend honderden boze vraag en brieven. De politie verscheen met
getrokken kanonnen, eens nadat een luisteraar dat deejay blijkbaar aan een
hartaanval had geleden, later wegens verdenking dat rapporteerde -- dit die acht dagen
in de Oorlog van de Golf is -- de radiopost was genomen gijzelaar door
terroristen geweest die door Zeppelin buitenissige Saddam Hussein worden verzonden. Weirdest van allen, veel
luisteraars bewoog niet de wijzerplaat. „Blijkt heel wat mensen luisterden om te zien
wanneer wij definitief zouden ophouden speel het.“

* de „Trap“ ging lift in Januari 1990, toen het aan playlist Muzak
in een solo harpversie werd toegevoegd. Volgens de Leurder van de Klem, manager van
de Milieu Programmering van het Kanaal, wordt het lied geleverd rechtstreeks aan
klanten via de Directe Satellietdienst van de Uitzending (DBS). In tegenstelling tot
origineel, is de versie Muzak, die wordt en om wordt geregistreerd geschikt om een „uplifting, 
productieve atmosfeer“ te verstrekken en „de arbeider-moeheid kromme in het bureau
milieu tegengaan,“ niet bij de bovenkant van iedereen lijst. De leurder speculeert dat het
lied slechts vijftien keer is gespeeld, omdat zelfs in zijn afgezwakte harp
versie, het teveel aandacht aan zich roept.


„DAT BLOEDIGE LIED VAN HET HUWELIJK“

Men is wijd van mening dat de Installatie nu „Trap verafschuwt,“ hoewel hij
vermoedelijk niet op de royaltys let. Volgens auteur leidde het Kruis van Charley in zijn nieuwe
Zep bio, „Zeppelin: Hemel en Hel,“ Installatie die bij de gedachte van het spelen van de
hymne bij het Atlantische Overleg van de Verjaardag van Verslagen in 1988 wordt verhinderd. De collectieve
duw kwam aan shove, echter, en de Installatie capituleerde. Men heeft voorgesteld
dat één van de redenen die hij voor een bijeenkomst Zeppelin is teruggeschrokken is het spook
van het doen van een vijftig-stad reis waarin hij worden gedwongen om te zingen wat „
dat bloedige huwelijkslied“ vijftig keer werd genoemd. Coauthor Jimmy Page blijft
het wijsje verdedigen, bedoelend het te doen herleven zelf (niettemin slechts als
instrumentaal) op toekomstige reizen.


TOP-FIVE-HUNDRED-SONGS-OF-ALL-TIME COUNTDOWNS

Omhoog het vervullen van de menselijke behoefte aan absolutes, elk jaardozens vakantie
van het de posten perk anders ho-gezoem van de rotsradio -- gewoonlijk HerdenkingsDag of de Dag
van de Arbeid -- met countdowns van de hoogste vijf honderd rotsliederen van al tijd.
De methodes om gegevens te verzamelen variëren van post aan post; sommigen compileren
verzoeken, verzoeken anderen stemmen in krantenadvertenties, baseren anderen zich bij het formele
onderzoek en muziek testen. Slechts één ding blijft het zelfde -- het lied.

Post                        #1 lied, 1991
                        
WNOR Norfolk, Virginia          „Trap“
WEBN Cincinnati                 „Trap“
WGRX Baltimore                  „Hey Jude " *
WFXF Indianapolis               „Trap“
KLSK Albuquerque                „Trap“
WMYG Pittsburgh                 „Trap“
KLSX Los Angeles                „Trap“
KGON Portland, Oregon           „Trap“ **

* de " Trap " was nummer drie.
** Dit lied is jarenlang aantal één in deze markt geweest. Wanhopig voor
verscheidenheid, Loodje Ancheta, KGON muziekdirecteur, speelde prank op gelovig in
1989, latend vallen het lied aan nummer twee. De verbolgen luisteraars verbonden de telefoons
met klachten voor uren.


OOK GEBOREN DE WEEK VAN 8 NOVEMBER, 1971

John Nelson, computertechnicus, Oregon

De „eerste keer die ik ooit „de Trap aan Hemel“ was in een logboekcabine in Ranier
, Oregon heb gehoord. Mijn tante zette het op de stereo-installatie, en terwijl wij luisterden las ik
de lyrische gedichten op de koker. Ik was slechts vier -- Ik begon vrij vroeg te lezen
-- en het was vriendelijk van verbijstering. In hoge school kreeg ik de reputatie als
Zeppeleptic. Ik droeg altijd Geleide T-shirts Zeppelin en had een groot paar 
scheuren-omhooggaande jeans met Geleid materiaal Zeppelin dat helemaal over hen wordt geschreven. Ik ging en
ga nog naar de Geleide Fantasie van de Laser Zeppelin. Naar mijn mening, heeft het lied
eeuwige betekenis. De woorden geven me een unexplainable gevoel, zoals
gedachten binnen gedachten, zoals een verhaal of een legende. Dit is mijn favoriet rots
lied van al tijd en het zal waarschijnlijk voor altijd zijn. Zijnd enkel oud zo zoals dit
lied dat ik als het letten op van iemand over me heb gevoeld. Ik ben vriendelijk van geëerdl, om de waarheid
te vertellen.“


DE PARODIEËN VAN DE „TRAP“

„7-elf“
(Lyrische gedichten Screwball Productie door van het Teken Davis en Rob van „Iceman“ Izenberg (c)
1990 en Vermaak van de Aardbeving)

Er is een dame die naar de opslag gaat die niet zal sluiten
en zij bij 7-elf onderaan
de doorgang winkelt zij Ding Dong, bier ziet, en Friskies
en Snickers werkelijk haar Oooh
oooh oooh Oooooooh
, maakt mijn Slurpee tevredenstelt

„Lift aan Menswear“
(van het „Beste van Looney stemt,“ geproduceerd door K97 FM Schrijver uit de klassieke oudheid Geraakte Radio)

Er is een kerel die weet dat hij nieuwe kleren nodig heeft
en hij de lift aan menswear heeft genomen
wanneer hij hij zal vinden daar nieuwe Calvin Kleins en
een sweater van Daniel Hechter krijgt

Er is een teken door de deur meer zeggend sparen vijf bucks
op geassorteerde Wrangler en Levi
in de rug op het recht is er te vast een paarmanier
en, als, wanneer hij hen op hij probeert gaat insect-eyed


ENKEL JUISTE ZAL ACHTER VAN PASVORM EN U EEN VERHAAL… HOREN

In 1978, gaven Weinig Roger en Goosebumps een versie van „Trap“
met falsetto van Roger vrij crooning de woorden aan het themalied van de reeks het „
Eiland van TV van Gilligan.“ De geleide procureur Louis Nizer van Zeppelin verzond een brief
het laden een auteursrechtovertreding en bedoeling naar „onechte“ Zeppelin en eiste
dat alle beschikbare exemplaren van het lied worden herinnerd aan.


ALGEMEEN MISHEARD- LYRISCHE GEDICHTEN

„Als er een rustle in uw hedgerow zijn, niet ben lawman
het is enkel het bestrooien voor bakken koningin“

„En er zijn een wino onderaan de weg
ik Oreos“ zou moeten gestolen hebben


WELK HET WERKELIJK, WERKELIJK BETEKENT

* Dr. Robert Walser, Professor van Musicologie, Dartmouth Universiteit, auteur van
„het Lopen met de Duivel: Macht, Geslacht, en Waanzin in de Muziek van het Zware Metaal,“
aanstaande van Wesleyan Universitaire Pers:

U zou musicologist kunnen verwachten om de populariteit van „Trap
“ door aan zijn formele ingewikkeldheid te richten, of zijn interessante snaarvooruitgang te proberen en
te verklaren: Een minderjarige, scherpe a minder belangrijke 9th/G, a minder belangrijke 7th/G, belangrijke zevende van F, g, de minderjarige
van a. Dergelijke details zijn belangrijk, want de keus van één nota eerder dan
een andere een enorm verschil in kan maken hoe een lied ons gevoel maakt. Enerzijds
, is er geen reden om te denken dat de ongebruikelijke harmonie of een complexe
vorm inherent aantrekkelijk of efficiënt is. Dergelijke details functioneren in een
grotere context -- lyrische gedichten, timbres, visuele beelden; de geschiedenissen van de band, 
de muziek, de wereld -- dat maakt tot hen zinvolle in het bijzonder manieren. Die
snaarvooruitgang, bijvoorbeeld, betekent eerder verschillend wanneer George
Benson het in „Deze Maskerade.“ speelt Wij moeten een grotere context overwegen om
van deze details steek te houden. Als wij benieuwd zijn, „waarom dit lied zo populair 
?“ heeft wij zouden, „met wat moeten vragen wenst, fantasieën, en de vrees het
neemt?“ in dienst

De ontwikkeling van zwaar metaalmuziek in de 'jaren '60 en zijn voortdurende
populariteit door de 'jaren '70, de 'jaren '80, en 'jaren '90 valt, voor één ding samen, met
de periode van de grootste populariteit hebben de verschrikkingsfilms en boeken ooit het geweten.
Beide teken een overgangsogenblik in onze geschiedenis: het americana eind van Pax; nieuwe
economische crisissen; de-industrialisatie, de daling van vakbonden en de stijging 
banen van de laag-loonsdienst; revelaties van corrupte leiding; krachtige sociale
bewegingen die dominant beleid inzake ras, geslacht, ecologie, en de rechten
van de consument uitdagen; nieuwe uitdagingen aan de stabiliteit van sociale instellingen zoals
de familie; en herdefiniëringen van politieke thema's zoals vrijheid. Veel van
de cultuur van de afgelopen twintig jaar heeft gefunctioneerd om de betekenis van veiligheid
te herstellen die door deze verstoringen wordt ondermijnd. Het zware metaal, zoals verschrikkingsfilms, heeft
manieren verstrekt om betekenis in de irrationele maatschappij te veroorzaken.

Muzikaal, de „Trap“ smelt krachtige „authenticiteit“ -- welke werkelijk ideologieën
zijn. Enerzijds, vouwen/pastorale/mystical gevoeligheid; voor
andere, wens/aggression/physicality. Het lied begint met de zachte correcte
en geruststellend vierkante uitdrukkingen van akoestische guitar, die door archaïsch
van registreertoestellen hooting worden aangevuld, die een preindustrial toevluchtsoord van de mensen voorstellen.
Spoedig, drijft Jimmy Page in zijn akoestisch voor de twangy stempel van elektrisch
en, uiteindelijk, raucous gebrul van zware vervorming handel. Na hendrix-Gelijkaardige
guitar solo (op blauw-gebaseerd, mild psychedelic), neemt de stem van Robert Plant's een
octaaf toe, die over talloze herhalingen van een twee-maatregel patroon wailing, 
die door gekke syncopations van de band worden aangedreven. Apotheosis/apolcalypse
breekt plotseling af, en de liedeinden met de onvergezelde stem van de Installatie, een
terugkeer aan solitaire poignancy van het begin. Deze verhalende
juxtapostitie van gevoelige (akoestische guitar) en agressief
(vervormde elektrische guitar) is in zwaar metaal, van Ozzy Osbourne
aan Metallica blijven verschijnen. Het combineert tegenstrijdige gevoeligheden zonder
hen, in verband met de Geleide lyrische gedichten van Zeppelin in overeenstemming te brengen en behandelt art.

Wij zouden de associatieve bevoegdheden van de lyrische gedichten beter kunnen begrijpen door hen
in categorieën omhoog te breken. Wij worden voorgesteld met een aantal geheimzinnige
cijfers: een dame, piper, de koningin van Mei. De beelden van aard zijn rijk: een beek, 
een zangvogel, ringen van rook door de bomen, hedgerow, wind. Wij vinden een reeks
 concepten (dat vrij veel de centrale zorgen van al filosofie) samenvat:
de tekens, de woorden, de betekenissen, de gedachten, het gevoel, de geest, de reden, wonder, de ziel, het
idee dat „allen één zijn en één zijn allen.“ Wij vinden krachtig vaag een reeks van
maar levensechte symbolen: goud, het Westen, het wijsje, het witte licht, de schaduwen, 
de wegen, een weg, en de trap aan hemel zelf. Bij het einde, vinden wij
één of andere paradoxale zelf-referentiality: „Om een rots te zijn en te rollen niet.“

De woorden verstrekken een zeer open tekst; als die van Don McLean „Amerikaanse Pastei“
(ook bevrijd in 1971), nodigen zij eindeloze interpretatie uit. Maar toch zijn zij
resonerend, vereisend zinvol geen strenge studie te worden. Als de
muziek, nemen zij met de fantasieën en de bezorgdheid van onze tijd in dienst; zij bieden
contact met sociale en metaphysical diepte in een wereld van goederen en
massacommunicatie aan. De „trap aan Hemel,“ niet minder dan heilig verklaarde artistieke
postmodernism, richt „decentered onderwerpen“ wie ernaar streven om geloofwaardige
ervaringen van diepte en gemeenschap te vinden. Het spant bij geheimzinnigheid en
belooft utopie: Een „nieuwe dag zal,“ dagen en „als u zeer hard/het wijsje
zult komen aan u uiteindelijk.“ luistert


* gooi Eddy, auteur van „Trap aan Hel: De 500 Beste Albums van het Zware Metaal in
het Heelal“:

De „trap aan Hemel“ was het beroemdste rotslied in Westelijke beschaving in
de 'jaren '70 omdat het het beste rotslied in Westelijke beschaving in de '
jaren '70 was. Niemand heeft de Geleide verwezenlijking van Zeppelin geëvenaardt: het huwelijk van harde
rots en dit soort van cornymedievalism. Het is enorm. Ook bewijs dat
de woorden niet om het even wat moeten zinvol betekenen om te zijn. Ik beteken, wat ben dit „als
er bustle in uw hedgerow niet wordt gealarmeerd nu“ zijn? Als ik om het even wat in
mijn hedgerow druk vond, zou ik mijn jachtgeweer weggaan.


* Jimmy Gutterman, coauthor van de „Slechtste Rots - en - broodjesVerslagen van Van alle tijden“:

De lyrische gedichten aan „Trap aan Hemel“ zijn afschuwelijk, niets meer dan onzin
woorden die door cliche worden gedaan opleven. Als ik ooit „schreef Er is een dame die zeker is dat alles
gouden is schittert,“ mijn redacteur zou mijn contract annuleren. Enkel omdat
de „Trap aan Hemel“ nog verschijnt zoals aantal één rotslied van al tijd
niet om te betekenen het goed is. Houd in gedachten dat „Auto 54, waar u?“ bent is
nog in syndication en de Republikeinen houden nog worden verkozen wordend die aan het Witte
Huis.


- ESQUIRE, November 1991.

###

 Archieven Intro | Hoofd Pagina | Almanac van de jaren '70 | Schrijver uit de klassieke oudheid 300 | Het Web RockSite/The zoek